اسناد
شیخ طوسی در تفسیر خود فرموده است: هیچ همسری از هیچ پیامبری، هرگز زنا نکرده است. چرا که این کار باعث تنفر مردم از پیامبر میشود، و باعث لکه ننگی بر ایشان میگردد. پس هر کس یکی از همسران پیامبر را به زنا نسبت بدهد، به تحقیق، اشتباه بسیار بزرگی را مرتکب شده است.
در صحیح مسلم از پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) نقل شده است: «مؤمنان در دوستی، و مهربانی، همانند پیکری میمانند که اگر عضوی از آن دچار درد و بیماری گردد، دگر عضوها را قراری نیست و دچار ناشکیبایی و بیداری در شب خواهند گردید.»
صحیح مسلم، مسلم نیشابوری، ج4، ص2000.
سيد قطب، عامل اختلافات داخلى و جنگ ميان مسلمانان را ساخته دست استعمار دانسته و معتقد بود كه يهوديان و مسيحيان، با ايجاد جنگ داخلى ميان مسلمانان، دست به دست هم داده و جبهه واحدى تشكيل مىدهند و با اصل اسلام مقابله مىكنند.
فى ظلال القرآن، سید قطب، ج1، ص108.
شبلنجی در مورد امام صادق (علیهالسلام) میگوید: «فضيلتها و صفات پسنديده امام صادق (عليهالسلام)، آن اندازه فراوان است كه به محاسبه عادی در نمیآيد و نويسنده هر قدر هوشيار و چيره دست باشد، از عهده بررسی و قلم فرسايی درباره آنها برنمیآيد.»
نور الابصار، شبلنجی، ص297.
ثعلبی در تفسیر خود، روایتی را از امام صادق (علیهالسلام) نقل کرده که: ما (اهل بیت)، همان ریسمان خداوند هستیم که خداوند در قرآن فرموده، همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید.
الکشف و البیان، ثعلبی، ج3 ص163.
در مورد عمر، فرزند امیرالمؤمنین بلاذری نوشته است که عمر بن خطاب او را هم نام خود کرد، و به او غلامی بخشید.
انساب الاشراف، بلاذری، ج۲، ص۴۱۳.
مقاله: «رابطه و وصلت اهل بیت با خلفا و صحابه»
یعقوبی مینویسد: «حجر بن عدی، عمرو بن حمق و کوفیانِ دوستدار علی (علیهالسلام) آنگاه که میدیدند [بنی امیه] و مغیره بن شعبه بیشرمانه علی (علیهالسلام) را لعنت میکنند، خشمگین میشدند و بر آنان و لعنت کنندگان علی (علیهالسلام) لعنت میفرستادند.»
تاریخ یعقوبی، ج2، ص140.
تلاش معاویه در راه ترویج سب و لعن امیرالمؤمنین در منابع تاریخی و معتبر اهل سنت ذکر شده و مشهور است.
شرح نهجالبلاغه، ابن ابیالحدید، ج11، ص30.
مقاله: «سبّ و لعن خلفا و عایشه در بین شیعیان»
ابن ابیالحدید از ابوجعفر اسکافی، از بزرگان معتزله بغداد، سخنانی در زمینه نقش بنی امیه در ترویج سب و لعن حضرت علی (علیهالسلام) آورده، که بسیار گویاست: «پس آنان در مدت پادشاهی خویش برای به فراموشی سپردن نام علی (علیهالسلام) و فرزندانش و فرو نشاندن نور آنان و پنهان ساختن برتریها و خوبیها و
یکی از مفاد پیمان صلح امام حسن (علیهالسلام) و معاویه، زبان نگاه داشتن معاویه از سبّ و لعن حضرت علی (علیهالسلام) و شیعیان ایشان بوده است.
الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، ج3، ص272.
از امام رضا (علیهالسلام) در مورد روایاتی که در آنها برخی از مخالفین، با نام و نشان، مورد لعن و منقَصت قرار گرفتهاند، این روایت آمده که ابراهیم بن ابومحمود میگوید: به امام رضا (علیهالسلام) گفتم: در میان ما اخباری در فضائل امیرالمؤمنین و فضیلت شما اهل بیت وجود دارد که از اخبار مخالفان شماست و
ابن کثیر دمشقی با استناد به اخباری در زمینه حب رسول خدا معتقد است که مسلمانان باید پیامبر اکرم را بیشتر از فرزندان، اموال و جانشان دوست بدارند.
تفسیر القرآن العظیم، ابن کثیر، ج4، ص42.
از پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) نقل شده است که: بنده ایمان ندارد، مگر اینکه من را از خود، عترتم را از عترت خود، اهلم را از اهل خود و ذاتم را از ذات خود بیشتر دوست بدارد.
معجم الکبیر، طبرانی، ج7، ص86.
از ابوهریره نقل شده است که رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) فرمودند: قسم به کسیکه جانم در دست اوست، هیچیک از شما ایمان ندارد، مگر اینکه من نزد او دوست داشتنیتر باشم از پدر و فرزندش.
صحیح بخاری، ج1، ص22، ح14 و 15.