اعتقادات

04/02/1397 - 11:58

از دیدگاه ابن‌تیمیه مشروعیت‌بخشی در باب سیاست تنها از آن خداست و باید رضایت او در این باب جلب شود. در این راستا او حکومت پیامبر را به نص خداوند دانسته، اما در باب خلفاء بر مبنای خود خط بطلان می‌کشد.

03/31/1397 - 23:15

ابن عبدالبر قرطبی از علمای بزرگ اهل‌سنت با اجماع فقها و محدثین، مضمون حدیث عبدالله بن‌عمر را غلط و اشتباه دانسته و آن را نپذیرفته و می‌نویسد: «هر کس به مضمون حدیث عبدالله بن‌عمر معتقد باشد... با تمامی اهل سنت مخالفت کرده است.

03/30/1397 - 20:04

یکی از مصادیق شرک از نظر محمد بن عبدالوهاب، توسل به ارواح اولیاء الهی است. وی می‌پندارد ارواح انبیا و اولیاء الهی بعد از مرگ قادر به برآوردن حاجت‌های طلبکار و سائل نیستند، لذا توسل به آنها موجب شرک است و این کار خلاف عقیده سلف است. که در پاسخ می‌گوییم جواز توسل در روایات و کتب حدیثی زیاد نقل شده است.

03/29/1397 - 23:03

وهابیت با بیان مطالبی که همیشه در مباحث حکومتی در قبال مقبولیت نسبی به عنوان یک امر طبیعی مورد گفتگو قرار می‌گیرد اینگونه توطئه کردند که حکومت حضرت علی (علیه السلام) را کم اهمیت و با عدم مقبولیت همه مردم بیان نمایند.

03/29/1397 - 22:51

ابن‌تیمیه در حمایت از نظریه تثلیث سخنان کسانی را که این نظریه را قبول داشتند را در کتاب خودش آورده و عملا به ترویج آن کمک کرده است.

03/29/1397 - 16:49

شواهد تاریخی فراوانی وجود دارد که حاکی از دشمنی سرسختانه محمد بن عبدالوهاب با رسول گرامی اسلام است. وی با کراهت داشتن از شنیدن ذکر صلوات بر پیامبر و زشت شمردن آن، از گفتن صلوات بعد از اذان و پخش آن از مناره‌ها توسط مؤذنین، به ویژه در شب‌های جمعه جلوگیری می‌کرد و در صورت سرپیچی شخص متخلف را شدیدا مؤاخذه و تنبیه می‌کرد.

03/28/1397 - 09:50

ظاهرا منظور محمد بن عبدالوهاب از این که توسّل را شرک می‌داند، آن است که توسّل منافات با توحید افعالی دارد. در حالی که شیعه آنچه را که در توسّلاتش به آنها متوسّل می‌شود را، شخص یا چیز تأثیرگذاری در جهان هستی درعرض خداوند نمی‌داند، بلکه آن‌ها را در طول دستگاه آفرینش می‌داند و این مطلب منافاتی با توحید افعالی ندارد.

03/28/1397 - 09:49

یکی از مصادیق شرک از نظر محمد بن عبدالوهاب، توسل به ارواح اولیاء الهی است. وی می‌پندارد ارواح انبیا و اولیاء الهی بعد از مرگ قادر به برآوردن حاجت‌های طلبکار و سائل نیستند، لذا توسل به آنها موجب شرک است و این کار خلاف عقیده سلف است. اما در مقابل می‌بینیم که بزرگان و علمای اهل‌سنت توسل به ارواح اولیاء الهی را جایز می‌دانند.

03/28/1397 - 09:48

یکی از مصادیق شرک از نظر محمد بن عبدالوهاب، توسل به ارواح اولیاء الهی است. وی می‌پندارد آنان بعد از مرگ قادر به برآوردن حاجت‌های طلبکار و سائل نیستند، لذا توسل به آنها موجب شرک است. وی‌ می‌گوید: «هر کس گمان برد که بین خداوند و خلائق کسانی وساطت می‌کنند و حوائج مردم را نزد خدا می‌برند، اینان به خداوند بدگمان هستند.»

03/27/1397 - 19:36

کافر دانستن مسلمانان توسط محمد بن عبدالوهاب و پیروان وی، سرچشمه بسیاری از آشوب‌ها و فتنه‌های تاریک جهان اسلام در گذشته و حال به شمار می‌رود. از باب نمونه می‌توان به تخریب آثار بزرگان در مکه مکرمه اشاره کرد. وهابیون در سال 1218 قمری پس از مسلط شدن بر مکه، تمام آثار بزرگان دین را تخریب و با خاک یکسان نمودند.

03/27/1397 - 19:34

کافر دانستن مسلمانان توسط محمد بن عبدالوهاب و پیروان وی، سرچشمه بسیاری از آشوب‌ها و فتنه‌های تاریک جهان اسلام در گذشته و حال به شمار می‌رود. از باب نمونه می‌توان به تخریب زیارتگاه صحابه و قبر برادر خلیفه دوم اشاره کرد. نخستین کاری که محمد بن عبدالوهاب انجام داد، ویران کردن زیارتگاه‌های صحابه و اولیاء در اطراف عیینه بود.

03/27/1397 - 19:31

کافر دانستن مسلمانان توسط محمد بن عبدالوهاب و پیروان وی، سرچشمه بسیاری از فتنه‌های تاریک جهان اسلام در گذشته و حال به شمار می‌رود. از باب نمونه ایوب صبری می‌نویسد: عبدالعزیز بن سعود گفت: ما باید همه شهرها و آبادی‌ها را به تصرف خود درآوریم. برای تحقق بخشیدن به این آرزو ناگزیر هستیم همه علمای اهل‌تسنن را از بین ببریم.

03/26/1397 - 22:22

کافر دانستن مسلمانان توسط محمد بن عبدالوهاب و پیروان وی، سرچشمه بسیاری از آشوب‌ها و فتنه‌های تاریک جهان اسلام در گذشته و حال به شمار می‌رود. از باب نمونه یکی از جنایات وهابیان در گذشته به آتش کشیدن محصولات زراعی است عبدالعزیز به قصد جهاد وارد منفوحه شد و محصولات زراعی آنان را به آتش کشید و تعداد ده نفر را نیز به قتل رساند.

03/26/1397 - 22:20

کشتار شیعیان در عتبات عالیات توسط وهابی‌ها، به راستی صفحه‌ای سیاه در تاریح اسلام است. صلاح الدین مختار می‌نویسد: «در سال 1216 قمری، امیر سعود با قشون بسیاری متشکل از مردم نجد، عشایر جنوب، حجاز، تهامه و دیگر نقاط، به قصد عراق حرکت کرد. وی در ماه ذی‌القعده به شهر کربلا رسید و بیشتر مردم را به قتل رساندند.

صفحه‌ها