هویت ملی

07/09/1398 - 14:46

مفهوم حقوق بشر از قرن 17 میلادی در فلسفه سیاسی پدید آمد. از طرفی، کورش نمی‌گوید مردم لایق حق و حقوقی هستند. بلکه می‌گوید «خوبی از خودم است!» و چون منِ کورش خیلی خوب و مهربان و انسان وارسته‌ای هستم این کارهای خوب را انجام دادم. البته ما قبلا نیز گفته بودیم بخش زیادی از خودستایی‌های کورش، دروغ است.

07/08/1398 - 17:11

مقبره‌ای که امروز به فردوسی نسبت داده می‌شود، فاقد اصالت و اسناد تاریخی است. در زمان ناصرالدین شاه قاجار و بعدا در زمان رضاشاه وقتی خواستند برای فردوسی مقبره ای بنا کنند، با یک مشکل اساسی مواجه بودند: اینکه مدفن حکیم فردوسی روشن نبود!

07/07/1398 - 16:01

حکیم ابوالقاسم فردوسی در «شاهنامه» می‌نویسد: ایرانیان در مرگ پیروز (شخصیت مشهور شاهنامه و از شاهان ایرانی) عزاداری کرده، به خود لطمه زدند و خاک بر سر ریختند.

07/07/1398 - 15:30

حکیم ابوالقاسم فردوسی در «شاهنامه» می‌نویسد هنگامی که سهراب کشته شد، هم رستم و هم دیگر ایرانیان، در عزای سهراب، لباس‌های خود را پاره کردند و خاک بر سر و صورت خود ریختند.

05/20/1398 - 12:16

قربانی کردن گوسفند و بز و گاو و اسب در فرهنگ هخامنشی و ایضاً در جامعه زرتشتی همواره وجود داشته و دارد. آنان خیلی خیلی بیشتر از مسلمانان حیوانات را قربانی می‌کردند. حتی در مواردی مرسوم بوده که حیوان را قبل از قربانی شکنجه می‌کردند...

04/07/1398 - 20:47

منطقه «آرارات کوچک» یک منطقه فوق العاده استراتژیک است که بر دره ارس و راه آهن جلفا و فلات مجاور تسلط دارد. پس از اینکه ترکیه این ناحیه را اشغال کرد، جمعی از مقامات سیاسی و نظامی ایران، در پی بازپس‌گیری این منطقه برآمدند. لیکن سرانجام بنا به نظر رضاشاه، این کوه راهبردی از قلمرو ایران خارج و به ترکیه تقدیم شد.

03/14/1398 - 10:39

یک دلیل واضح تاریخی بر اسلام اختیاری ایرانی‌ها: زرتشتیان با سنگسار کردن مسلمان‌ها و خراب کردن مسجدها می‌خواستند به زورِ شمشیر، مردمِ تازه مسلمان را به دین زرتشتی وادار کنند ولی مردم دست از اسلام برنمی‌داشتند.

02/04/1398 - 18:06

شاه، هم بحرین را از دست داد، هم ابوموسی را. چه اینکه در قرارداد 1971، حکومت پهلوی نه تنها حق مالکیت امارات بر بخشی از جزایر سه گانه را پذیرفت بلکه در قرارداد مذکور اقرار کرد که ایران "جزیره ابوموسی" را تحت "اشغال" دارد. (Within the agreed areas occupied by Iranian troops) که این لفظ occupied به معنی «در اشغال داشتن» و «اشغال کردن» است.

01/12/1398 - 22:23

نوروز باستانی، نوروز پادشاهان و فرصتی برای سلاطین و حکام مستبد بود تا شکوه و عظمت ظاهری خود را به رخ ملت‌ها بکشانند. اما ایرانی‌های مسلمان به طرز زیرکانه ای این نظم و قالب را به نفع خود تغییر دادند.» ایشان حقیقت نوروز را یک «حقیقتِ مردمی» دانستند و تاکید کردند: «نوروز امروز، نوروز باستانی نیست، بلکه نوروز ایرانی و نوروز ملت مسلمانی است که از...

01/08/1398 - 22:38

تاگور هرچند ظاهراً آزادی‌خواه و استقلال‌طلب بود اما در حقیقت، در خدمت منافع انگلستان بود. علامه اقبال لاهوری درباره تاگور می‌نویسد: «تاگور در حق مسلمانان بی‌انصافی کرد... تنها هدف وی حفظ حضور سرنیزه‌های بریتانیا در جهت حمایت از خود بود.»

01/07/1398 - 15:10

هخامنشیان از حیث علمی و تکنولوژی تقریباً صفر بودند. تخت جمشید، هنر پنجه‌ی معماران یونانی، بابِلی و آشوری و عیلامی است که در جنگ‌ها به بردگی گرفته می‌شدند. اما در جای خود چندان هم خارق العاده نیست. از سویی دیگر، تلاش باستانگرایانِ سازمان میراث فرهنگی برای مخفی کردن تصاویر آب گرفتگیِ تخت جمشید هم جالب است.

01/02/1398 - 14:23

آیا می‌دانید عبارت «هر روزتان نوروز» از کجا آمده؟ اولین بار امیرالمومنین علی (علیه السلام) این عبارت را به ایرانیان تعلیم داد. جمعی از ایرانی‌ها به کوفه رفتند و به مناسبت نوروز، برای امیرالمومنین هدیه‌‌ای بردند. آنجا بود که مولا فرمودند...

01/01/1398 - 11:46

نوروز باستانی متفاوت از نوروز ایرانی است. در نوروز باستانی، طبق اسناد تاریخی، چه بسا نوروز در وسط پاییز یا تابستان برگزار می‌شد. اما نوروز ایرانی مختص آغاز بهار است. همچنین شاهان گردن‌کش برای تحمیل نوروزِ مدّنظر خود به مردم، مجازات‌های سنگینی را إعمال کردند. گذشته از همه این سخنان، نمادهایی که امروزه سمبل نوروز است، متفاوت با نمادهای باستانی است. از قرآنِ سفره هفت‌سین گرفته تا دیوان حافظ و ماهیِ قرمز و دعای یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ !

12/27/1397 - 20:46

این مُهر، کورش اول را نشان می‌دهد که با نیزه، شکم یکی از مخالفین خود را سوراخ کرده و با اسب بر پیکر نیمه جان یکی دیگر از مخالفین خود می‌تازد. بله حقیقت این است که هخامنشیان برای تشکیل حکومت و حفظ قدرت، خون‌های بسیار ریختند و این مسئله آن قدر برایشان مهم بود که تصویر خونریزی‌های خود را بر مُهرهای شخصی خود حکاکی می‌کردند.

صفحه‌ها