این همه تناقض ونسبت ناروا به پیامبر می‌زنند و می‌گویند علما اتفاق نظر دارند به این‌که صحیح‌ترین کتاب‌ها پس از قرآن کریم صحیحین است وامت اسلامی این مطلب را قبول دارند وکتاب بخاری صحیح‌ترین آن دو ودارای بیشترین فوائد است. کدام امت اسلامی این مطلب را قبول دارند؟ کدام مسلمان می‌تواند این نسبتهای ناروا به پیامبر را قبول کند؟

روایت معتبری در کتب اهل سنت ذکر شده است که پیامبر اکرم فرمودند: «ای علی! به درستی‌كه هر كس از من جدا شود، از خداوند جدا شده است، و هر كس از تو جدا شود، از من جدا شده است.» درباره سند این روایت باید گفت که حاكم نيشابوری در «المستدرك علي الصحيحين» بعد از ذکر این حدیث می‌گوید: «این حدیث صحیح السند است».

در احادیث مختلف به وضوح خلافت امیرالمومنین ثابت شده است ازجمله روایت غدیر و ... اما در این‌جا شبهاتی وارد می‌شود که کلمه‌ی ولی که در این روایات آمده است، به معنای دوست بوده است و معنای غیر از این را شامل نمی‌شود. اما با ذکر روایتی از سخنان خلفا روشن می‌شود که معنای کلمه‌ی ولی دوست نیست، بلکه معنای واقعی آن همان معنای خلافت است.

عبدالله بن مسعود از کسانی بود که در اسلام آوردن از سابقین بود که 23 سال همراه پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بوده و آن‌قدر ملازم آن حضرت بوده، که گمان می‌نمودند از اهل بیت ایشان است، معقول نیست که در مجموع 848 حدیث داشته باشد، و با این تعداد حدیث، از اعلم اصحاب رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) شمرده شده باشد.

عبدالله بن عمر، نزد علمای اهل سنت، از فقهای اصحاب شمرده می‌شود، با توجه به حالی که از او نقل نموده‌اند، که چنان در جمع‌آوری فعل و قول پیامبر اهتمام داشت که ترس دیوانه شدنش بود، و اگر غائب بود، سؤال می‌کرد و چیزی از سنت، از دست او نرفته است. ولی جای تعجب است که احادیث نقل شده از عبدالله بن عمر، کمتر از ابوهریره می‌باشد.

ابوذر غفاری در اوائل دعوت رسول خدا (ص) ایمان آورد و اولین کسی بود که اسلام خود را آشکار نمود. ولی فقط 281 حدیث به او نسبت داده شده است؛ او هم از نقل سنت رسول الله (ص) منع شد، ولی کسی نبود که از نقل احادیث خودداری نماید، که عاقبت به همین جرم به بیابان ربذه تبعید شد و در همان‌جا از دنیا رفت و علم و سنت کثیری را با خود برد.