مکاتب اهل سنت
حضرت مجبور شد دفع افسد به فاسد کند چون اگر قبول نمیکرد فسادش بیشتر بود یعنی درگیری و فتنه پیش میآمد ویارانش پراکنده میشدند به همین خاطر به این امر «حَکَمِیت» تن داد. هرچند نفس امر «حکمیت» فاسد بود و جز گمراهی چیزی در برنداشت. خود حضرت که در اصل مخالف صلح وحَکَمیت بود، اما متاسفانه اصرار و فشار افراد حضرت را مجبور کرد.
داستان سقيفه خود داستانى طولانى و سؤال برانگيز در تاريخ اسلام است كه نياز به تدوين مستقلّى دارد. ولى خشونت عمر بن خطاب در آن ماجرا و حوادث پس از آن به خوبى روشن است. با بازگو کردن دو داستان، که یکی از سعد بن عباده و یکی دیگر از ماجرای بیعت گرفته از حضرت علی (ع) میباشد به وضوح رفتار عمر را میرساند.
معرفی حضرت علی(علیه السلام) به عنوان نخستین وصی، بارها و بارها از سوی رسولخدا (صلی الله علیه و آله و سلم) صورت گرفت. گویی اینکه برای حضرت روشن بود که بعد از رحلت ایشان چه بلایی بر سر اسلام نوپا خواهند آورد. وجود روایات فراوان بیانگر این موضوع است. این روایات به حدی فراوان هستند که قابل انکار و تردید نیست.
مُغِيرَه پيش «ام جميل» رفت و آمد داشت كه زنى از «بنى هلال» بود و شوهرى داشته بود، بنام «حجاج بن عبيد» كه مرده بود.مردم بصره از اين جریان با خبر شدند و آن را وحشت آور شمردند.يك روز كه مغيره پيش آن زن رفت، مراقبان گذاشته بودند و همه كسان كه حاضر بودند رفتند و پرده برداشتند و مغيره را ديدند كه با زن در آميخته بود.
گروهی از طايفه آل سرح پيش رسول خدا آمدند، پس آن حضرت فرمود: يا نماز را میخوانيد، زكات میپردازيد، دستورات را گوش میدهيد و اطاعت میكنيد، يا كسی را به سوی شما میفرستم كه همانند من است، با جنگاورانتان میجنگد، خانوادهتان را اسیر میكند، خدايا! يا خودم میروم يا كسیكه مثل من است. سپس دست علی را بلند كرد.
عالم سنی عربستانی نسبت به ظلمهای شیعیان میگوید: وقت آن فرا رسیده شیعه را بفهمیم ومعنویت را ازآنها بیاموزیم. شیعه حق دارد در روز قیامت افتخار کند وبه امیرالمومنین وحضرت زهراء بگوید بخاطر محبت شما اذیت شدیم وسختیهای فراوان وآوارگی کشیدیم، هرگز درکارنامه شیعیان محبت به ظالمین وجود ندارد، گوارا باد برشیعه.
بشر برای رسیدن به کمالات انسانی، همیشه محتاج پیشوایانی بوده است. لذا خداوند متعال، از آغاز خلقت بشر، پیامبرانی را به سوی بندگانش فرستاد تا آنان را به سوی حق و راه هدایت رهنمون سازد. پس از وفات پیامبر، بشر از این لطف الهی محروم نگردید و خداوند متعال، جانشینانی را برگزید تا این حجتهای الهی، رسالت پیامبر اسلام را ادامه دهند.
این همه تناقض ونسبت جسمانیت به خداوند درصحیح بخاری وجود دارد وبعد هم میگویند علما اتفاق نظر دارند به اینکه صحیحترین کتابها پس از قرآن کریم صحیح بخاری وصحیح مسلم است وامت اسلامی این مطلب را قبول دارند وکتاب بخاری صحیحترین آن دو ودارای بیشترین فوائد است. کدام امت اسلامی این مطلب را قبول دارند؟ کدام مسلمان میتواند قبول کند؟
در کتب اهل سنت آمده، پیامبر (ص) معاذ بن جبل را از اعلم امت خویش به حلال و حرام خدا شمرده است. در مستدرک حاکم آمده: «وقتی پیامبر (ص) بهسوی حنین خارج میشد، معاذ را جانشین خود برای اهل مکه قرار داد، تا به مردم قرآن و فقه یاد دهد.» همچنین معاذ را قاضی برای اهل یمن قرار داد. آیا معقول است که از معاذ فقط 157 حدیث نقل شده باشد؟
عبدالرحمان بن عوف را از اولین کسانی که به اسلام گرویده میدانند، او در زمان خلفا، اهل نظر و فتوا بود، و ابوبکر و عمر در تصمیمگیریها با او مشورت میکردند. او یکی از شش نفری بود که عمر او را در شورای انتخاب خلیفهی بعد خود قرار داد، و در تساوی آراء، نظر او را ترجیح داد. از این صحابی، علمای اهل سنت مجموعاً 65 حدیث نقل کردهاند!
طلحه در اوائل دعوت رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) اسلام آورد و یکی از کسانی بود که عمر در شورای شش نفره، برای تعیین خلیفه بعد از خود قرار داد. او در عرض 23 سال زندگی در دوران پیامبر، فقط 38 حدیث از رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) آموخت؟! بعید است کسی از علمای اهل سنت با این مطلب موافق باشد، و چنین توهینی به طلحه نماید.
در کتب اهل سنت، زید بن ثابت از کاتبین وحی شمرده میشود، او از فقهای اصحاب بود. پیامبر (ص) او را از خواص امت خوانده است. مسروق میگوید: «او را از راسخین در علم یافتم.» مالک بن انس هم میگوید: «او در مدینه، بعد از عمر پیشوای ما بود.» اما از این صحابه، که از راسخین در علم، و فقیه اصحاب شمرده شده، بیش از 8 حدیث نقل نکردهاند.
عالمان اهل سنت در مورد زبیر میگویند که او چهارمین یا پنجمین نفری بود که اسلام آورد؛ ابن حجر از قول عمر در مورد او نقل میکند: «زبیر ستونی از ستونهای دین است.» از این صحابی و رکن دین، فقط 38 حدیث نقل شده است. پس زبیر نیز احادیث زیادی را بدون اینکه به امت رسول خدا برساند، با خود به عالم برزخ برده است!
ابوهریره در اواخر عمر شریف پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) مسلمان شد، و مصاحبت او با رسول خدا (ص) به سه سال نرسید. او 5374 حدیث به خود اختصاص داده است، در حالیکه میگوید: من همهی احادیثی که شنیدم، نقل نکردم؛ اگر احادیث نقل شده از سه خلیفه در کتب اهل سنت را روی هم بگذاریم، یک دهم احادیث ابوهریره هم نمیشود!