غزوه طائف از آن جهت برای ما حائز اهمیت است که خداوند در این جنگ، حضرت على (عليه السلام) را به ويژگی‌اى اخـتـصـاص داد كـه هيچ كس صلاحیت پذیرش آن را نداشت. اول اینکه پیروزی به دست مبارک آن حضرت اتفاق افتاد و دیگر ماجرای نجوای رسول‌خدا با حضرت علی (علیه السلام) است. نجوایی که از جانب رسول‌خدا به نجوای با خدا معرفی شد.

در قرآن درباره کسانی که پیامبر اکرم را اذیت می‌کنند، می‌خوانیم: «إِنَّ الَّذينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهينا» آن‌ها كه خدا و پيامبرش را آزار مى‌‏دهند، خداوند آنان را از رحمت خود در دنيا و آخرت دور ساخته، و براى آنها عذاب خواركننده‌‏اى آماده كرده است.

یکی از منابع چند‌گانه اسلامی در استخراج احکام شرعی که بین همه فرقه‌ها مشترک می‌باشد سنت است، بطوریکه بعد از قرآن به عنوان مهم‌ترین منبع مطرح می‌گردد؛ اما تفاوتهایی در تعریف و تبیین آن توسط دو فرقه بزرگ اسلامی یعنی شیعه و سنی وجود دارد. در قرآن کریم از واژه سنت در چندین آیه استفاده شده که معمولا به معنای راه و روش آمده است.

دو رکن شوم سیاسی هم‌چون آمریکا وعربستان به دلیل ترس از گسترش تشیع و نفوذ آن در منطقه دست به سرکوب محبین اهل بیت زدند، فقط به جرم این‌که یمن خواهان استقلال وخواستار اجرای مرام علوی و حسینی هست و زیربار زور نمی‌رود.اما دشمنان سیاسی بدانند وعده خدا محقق می‌شود و روز پیروزی و سقوط دشمن فرا می‌رسد، منتظر باشند که ما هم منتظریم.

قبیله بنی‌امیه در رقابتی سخت با بنی‌هاشم، خواهان قدرت و سلطه بر مردم مکه و اطراف آن بودند، لذا از طرق مختلف سعی در کسب آقایی و شرافت می‌کردند. اما روزگار این توفیق را برایشان رقم نزد و فقط در برخی‌ مناسبت‌ها نامی از آنها در تاریخ مکه برده می‌شود. اما بنی‌هاشم کلیددار خانه خدا و امیرالحاج بوده، و سقایت خانه الهی را برعهده داشتند.

خلافت حق مسلّم حضرت علی (ع) بود، اما با نیرنگ برخی از اصحاب پیامبر اکرم (ص) این خلافت در محل اصلی خود قرار نگرفت. تا این‌که بعد از 25 سال این حقّ برباد رفته به اصلش بازگشت، اما این بازگشت خلافت هم بدون دردسر برای امیر مومنان نبود، بلکه جرثومه فسادی به مانند معاویه که دست نشانده خلفای قبلی بود کار را بر ایشان سخت گرداند.