با ظهور حضرت حجت (عج) طبق وعده الهی، مستضعفان، حاکمیت و حکومت را بر دست خواهند گرفت و حاکم مستضعفان، امامی خواهد بود که به امر الهی قرن‌ها در پرده غیبت و منتظر اجرای احکام و اوامر الهی برای تحقق حکومت مستضعفان است.

انتظار فرج در دین مبین اسلام، نه تنها به عنوان برترین و محبوبترین عمل شمرده شده است، بلکه از آن با عنوان دیگری به نام «عبادت» یاد شده است.

نام امام زمان (عج) و یاد این بزرگوار، دائماً به ما یادآوری می‌کند که طلوع خورشیدِ حق و عدل در پایان این شب ظلمانی، قطعی است. انسان‌ها گاهی که امواج متراکم ظلمت و ظلم را مشاهده می‌کنند، مأیوس می‌شوند؛ اما یاد امام زمان (عج) نشان‌دهنده این است که خورشید طلوع خواهد کرد.

رسول خدا (ص) فرمودند: «هیچکس به اندازه علی (ع) به کسب فضایل نائل نیامده است؛ فضائل آن حضرت به اندازه‌ای است که هر کس به حقیقت آن برسد، او را به راه راست هدایت می‌کند و از گمراهی رهایی می‌بخشد.»

هنگامی‌كه حضرت امام جواد (ع) متولد شد، پدر بزرگوارش فرمود: «خداوند به من فرزندی ارزانی داشت كه شبيه به موسی بن عمران است كه دريا را می‌شكافت (یعنی دريای علم و دانش را می‌شكافد) و مانند عيسی بن مريم است كه مادرش طاهره و مطهره، آفريده شده بود. (مانند مادر عيسی، به مادر فرزند من نيز تهمت می‌زنند، با اينكه مادرش زن پاک دامنی است.) سپس فرمود: هيچ مولودی همانند فرزند من، مايه بركت برای شيعيان نخواهد بود.»

اهل بیت عصمت و طهارت (ع) آن‌چنان در قله‌های رفیع فضیلت و کمال می‌درخشیدند که دوست و دشمن با دیدن این کمالات و فضائل نسبت به آنان، سر تعظیم فرود آورده‌اند و لب به تحسین گشوده‌اند.