محمد بن عبدالوهاب با پیروی از ابن‌تیمیه، تمامی مسلمانانی را که به ملائکه، انبیا و اولیای الهی متوسل می‌شوند و از آنان درخواست شفاعت می‌کنند و آنان را وسیله تقرب به خداوند قرار می‌دهند، مشرک و کافر دانسته و ریختن خون آنان و غارت کردن اموالشان را جایز شمرده است. او شرک مشرکان زمان پیامبر را سبک‌تر از شرک مسلمانان عصر حاضر می‌داند.

وهابیت با اتکا به قدرتهای استعماری و درآمد حاصل از فروش نفت بدون رعایت اصول و قوانین جنگی، به نسل کشی و کشاندن جنگ و خونریزی به درون خانه‌ها، زنان و کودکان بی‌گناه را نیز در کشورهای درگیر به خاک و خون کشیده که نمونه بارز آن قتل عام مردم بی‌پناه میانمار است که متاسفانه مجامع حمایت از حقوق بشر هیچ اقدام بازدارنده‌ای را انجام ندادند.

وهابیت با تسهیل در شرایط اجتهاد، آن را به گونه‌ای معرفی کرده‌اند که هر کس سواد اندکی داشته باشد و بتواند به کتاب و سنت مراجعه داشته باشد را مجتهد می‌دانند. به همین جهت هر گروه و شخصی طبق فهم خود عمل کرده و چیزهایی را حلال یا حرام اعلام می‌کند. برخی از آنان حتی ایستادن پشت چراغ قرمز راهنمایی را نیز حرام می‌دانند.

امروزه وهابیان به کمک آمریکا در کشورهای متعددی پایگاه‌هایی برای نشر عقاید خود دارند. این در حالی است که آمریکا با ترویج اسلام ناب محمدی مخالف است. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که اسلام سعودی همان اسلام آمریکایی است که اینچنین مورد استقبال آمریکا قرار می‌گیرد.

سلفیه معتقدند که توسل به انبیا و صلحا جایز نیست؛ زیرا سلف چنین اعمالی را انجام نمی‌دادند. اما آنچه در منابع روایی اهل سنت آمده است، خبر از توسل سلف به نبی مکرم اسلام می‌دهد. ابن ابی شیبه در کتاب مصنف، چنین روایت کرده است: در زمان «عمر» مردم دچار قحطی وخشکسالی شدند. مردی به نام (بلال بن حارث) به قبر پیامبر متوسل شد.

امام شافعی می‌گوید من هر روز به نزد قبر ابوحنیفه می‌آیم و خودم را به قبر او متبرک می‌کنم و به او متوسل می‌شوم. وقتی حاجتی دارم دو رکعت نماز می‌خوانم و حاجتم را در کنار قبر ابوحنیفه از خداوند می‌خواهم، هنوز از کنار قبر دور نشده‌ام که حاجتم برآورده می‌شود. این همان توسل صحیح است که وهابیت با آن مخالف است!