وهابیت
غلو وهابیت درباره پیشوایان خود یکی از شاخصههای فکری و اعتقادی آنان است. وهابیان در حالی که شیعیان را به اتهام غلو، تکفیر میکنند و آنان را مشرک میدانند، برای بالا بردن و مهم جلوه دادن پیشوایان خود، با جعل و نسبت دادن مطالب غیر واقعی و دروغین به غلو در حق آنان پرداختهاند، از جمله حدیث جعلی هدیه قلم الهی به معاویه.
یکی از شاخصههای فکری و اعتقادی وهابیان، غلو این فرقه درباره پیشوایان و بزرگان خود است. وهابیان در حالیکه شیعیان را به اتهام غلو، تکفیر میکنند و آنان را مشرک میدانند، برای بالا بردن و مهم جلوه دادن پیشوایان و بزرگان خود، با جعل و نسبت دادن مطالب غیر واقعی و دروغین به غلو در حق آنان پرداختهاند.
تخریب آثار تاریخی یکی از راههای از بین بردن هویت تاریخی یک اندیشه است. اندیشه دینی و اسلامی دارای تاریخی متقن و بسیار دقیق و حتی مستند است. بسیاری آثار منتسب به صدر اسلام در مکه و مدینه پا برجا بود تا این که وهابیت نادان و آل سعود مکار با هدف استیلا بر این منطقه و از بین بردن اسلام بنای بر تخریب آن گرفت.
با ملاحظه جنایتهای آل سعود در مکه و طائف و کربلا، این مطلب تداعی میشود که گروههای تروریستی امروزه مانند داعش و القاعده، همان رفتارهای وهابیت و آل سعود را انجام میدهند. این یعنی منشأ این دو اندیشه از یک جا است. رفتارهایی که وهابیت در طائف انجام داد با رفتارهای داعش در شهرهای سنی نشین عراق یکسان است.
برگهای تاریخ منطقه مملو از ثبت جنایتهای وهابیت است. جنایاتی که برای از بین بردن دین و مولفههای اسلام راستین توسط آل سعود واقع شده است. این جریان برای این اقدامات از اندیشه تکفیری استفاده میکند. شواهد این ادعا را میتوان از تاریخ پیدا کرد. در تاریخ نوشته علی الوردی به اندیشه تکفیری آل سعود در جنایاتشان اشاره شده است.
وهابیون اگر چه قائل به اجتهادند، اما اجتهاد آنان نازلترین نوع اجتهاد است و نمیتوان اجتهاد آنان را همان اجتهاد اصطلاحی نزد اصولیون دانست، بلکه اجتهادی ظاهرگراست؛ چرا که آنان اجتهاد را امری بسیار ساده و سایر شرایطی را که علما برای اجتهاد ذکر کردهاند، ضروری نمیدانند. آنان میان منابع بیشتر با نصوص قرآن و سنّت سر و کار دارند.
یکی از وقایع در تاریخ مسلمانان بعد از به وجود آمدن اندیشه وهابیت، اتفاق دردناک حمله آلسعود به رهبری عبدالعزیز به منطقه طائف است. این اقدام وحشیانه در تاریخ وهابیت ثبت و نمونه کوچکی از روحیه ددمنشانه آنان است. در تاریخ آمده که آنها با تمام توان در طائف به خونریزی و قتل و غارت پرداختند و به کبیر و صغیر و مامور و امیر رحم نکردند.
تاریخهای نوشته شده درباره وهابیت، کارنامه بزرگی از جنایتهای وهابیت است. جالب است که خود وهابیت در برخی مواقع به جنایتهایشان اعتراف میکنند. یکی از موارد اعتراف بعد از جنگ و حمله به طائف است. آنقدر وهابیت در سال 1342ه ق در طائف جنایت کرد که عبدالعزیز با صدور بیانیهای خود را از این جنایتها مبرا دانست.
قانون کثیف «هدف وسیله را توجیه میکند» که در بین افراد معلوم الحال تاریخ ترویج شده است، از غیراخلاقیترین مبانی و اندیشه ساخت بشر است. این قانون توسط گروههای وهابیت و مخصوصاً آل سعود مورد توجه بوده است. آنها برای رسیدن به اهدافشان به هر روش ممکن دست میزنند و میخواهند به اهداف خود برسند حتی به قیمت از بین بردن فرهنگ اسلام.
چگونه ممکن است کسی قرآن بخواند و آن را به دیگران بیاموزد، نماز بخواند و احکام شریعت را ملتزم باشد ولی در عین حال کافر دانسته شود. رهبران آل سعود در جریان زیاده خواهیهای خود و برای گسترش زمین خود ابتدا شهرهای مجاور را به کفر متهم میکند و بعد به آنها حمله میکند. شواهد بسیاری از دروغ وهابیت در دست است.
گاهی یک جریان برای رسیدن به هدف خود و بهدست آوردن غرضش به فرآیند اصلاحات اقدام میکند؛ اما گاهی برخی برای رسیدن به مطامع خود، خود را مصلح معرفی میکنند، ولی در واقع دنبال دنیای خویش هستند. آل سعود برای رسیدن به دنیای خود، با اندیشهی تکفیریشان دشمنان را کافر میدانند که از سخنانشان بهروشنی پیداست.
پپامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) در راستای دستور خداوند برای ابلاغ آنچه به او دستور داده شده بود، تا موجب اکمال دین گردد مردم را در یک فراخوان عمومی در حجه الوداع به انجام فریضه حج دعوت کرد. ایشان در این سفر مواردی از مسائل حج را که مردم در آن رویهای غلط را در پیش گرفته بودند مطرح و شیوه صحیح آن را به صراحت بیان داشتند.
یکی از حوادث تلخ تاریخ وهابیت، حمله این جماعت خونخوار به شهر کربلا با اسم دین است. جماعتی که چیزی از دین نمیدانند و حتی از انسانیت دور بوده و بربریت را در عمل نشان دادهاند. عبدالجواد کلیددار از خادمان حرم حسینی در زمان حمله وهابیت است. از او سخنان و بیاناتی در نحوه عملکرد خونخواران سعودی به ما رسیده است.
برای انجام اصلاحات در دنیا نیاز به باورهای دینی است، اما گاهی افرادی برای مطامع دنیایی خود سعی در استفاده از دین و اعتقادات میکنند. سعود بن عبدالعزیز قبل از ورود به مکه، مشروعیت کشتار مردم را چنین بر خود مباح میکند: الان داخل شدن به حرم با شمشیر مباح و جایز است، چون آنهایی که در حرم هستند، کفار و فجارند.