لقب «رافضی» به منزله یک فحش است، که اهل سنت از عالِم و جاهل این واژه را برای شیعیان به کار می‌برند. اگر کمی در این مسئله دقیق شوید، مشاهده خواهید کرد، که انتساب واژه رافضی، از سوی اهل سنت به شیعیان، تنها به خاطر عدم توجه شیعیان به خلفاء و صحابه نیست، بلکه در حقیقت به جهت محبت بیش از حد و حصر شیعیان به اهل بیت عصمت و طهارت است.

شیعه معتقد است که بعد از پیامبر اکرم (ص) دوازده امام معصوم، امامت مسلمین را برعهده دارند. از آیاتی که به صراحت بر عصمت و معصوم بودن ائمه دلالت می‌کند و مسلمانان را به پیروی بی‌چون و چرا از امامان دعوت می‌کند، آیه اولی الامر است. «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! اطاعت كنيد خدا را! و اطاعت كنيد پيامبر خدا و اولو الأمر را!».

چند روز قبل در همایشی در زاهدان شرکت داشتم. آن‌چه که نظر من را به خود جلب کرد، احترام شیعیان به علمای اهل سنت بود، این برخورد، من را بسیار خوشحال کرد، اما در همین حال، غم و اندوه عجیبی نیز بر قلب من وارد شد و بسیار متأثر شدم، زیرا به یاد علمای مظلوم شیعه افتادم که در کشورهای عربی مظلومانه به شهادت می‌رسند.

منجی‌گرایی ریشه در همه‌ی ادیان ابراهیمی و غیر ابراهیمی دارد؛ به عبارت دیگر اعتقاد به ظهور منجی، در بسیاری از اقوام اروپایی قدیم نیز پیدا می‌گردد، که نمونه‌هایی از آن در میان سرخ‌پوستان آمریکایی، و در مکاتب کنفوسیوس، دائو و مانی بیان شده است، که این گرایشات نیز به دنبال منجی موعود، برای رسیدن به آرمان‌های خود در آخرالزمان هستند.

در بخش‌های متعدّدی از کتاب مقدّسِ یهودیان به فوائد ظهور منجی اشاره شده و جهان پس از ظهور منجی موعود، ترسیم شده است. عدالت منجی موعود و فراگیر شدن عدالت او در جهان، یکی از شاخص‌های فوائد ظهور منجی موعود در آیین یهود است. از جمله این‌که در کتاب مقدس چنین آمده: «امّا برای شما که از اسم من می‌ترسید، آفتاب عدالت، طلوع خواهد کرد و بر بال‌های وی شفا خواهد بود.»

عقلانیت، رمز توفیق شیعیان در طول قرون متمادی بوده است، زیرا معمولا شیعیان در جهان اسلام در مظلومیت و رنج بوده‌اند، با این وجود تشیّع مانند باران رحمت الهی همه جا را فرا گرفته و می‌گیرد. امروز در سرزمین‌های دور و نزدیک نام شیعه می‌درخشد وانسان‌های زیادی به تشیّع روی آورده‌اند، زیرا اسلام واقعی را در تشیّع یافته‌اند.