زرتشت و باستان‌گرایی

07/11/1397 - 19:43

باستانگرایان افراطی (که دم از نژاد پاک آریایی و بازگشت به گذشته تاریخی می‌زنند) و گروهک تروریستی الاحوازیه دو روی یک سکه هستند. ذات این دو یکی است. جنسِ‌شان یکی است، فقط رنگ و لعابِشان فرق می‌کند. همین...

07/08/1397 - 16:55

شاهان هخامنشی و پادشاهان زرتشتی هم حرمسرا داشتند. تعداد بسیاری زنان و دختران در این حرمسراها موظف به کامرسانی به پادشاه بودند. افرادی که خواجه نامیده می‌شدند نیز به امور حرمسرا رسیدگی می‌کردند.

06/31/1397 - 18:02

برخی از زرتشتیان و تقریباً همه باستانگرایان، ضد عرب‌ها (نه فقط عرب‌های سعودی، بلکه ضد همه عرب‌ها) شعارهای نژادپرستانه می‌دهند. یک نمونه‌اش هفتِ آبان... این رفتار آنان، موجب تحریک و برانگیخته شدن حس انتقام در برخی از افراد خام شد. موجب شد که آنان جذب گروهک‌های تروریستی تجزیه طلب شوند. زرتشتیان تندرو و باستانگرایان افراطی، با این خیانت‌های خود در خدمت منافع صهیونیسم هستند.

06/28/1397 - 13:39

هنگامی که کاساندانا (همسر کورش کبیر) از دنیا رفت، نه تنها کوش خود به عزاداری پرداخت، بلکه همه اتباع و زیردستان خود را واداشت که برای همسرش عزاداری کنند. سوگواری برای درگذشتگان، جزوی از هویت و فرهنگ هخامنشیان بود.

06/26/1397 - 21:37

در شبکه‌های اجتماعی، شایعه شده که روز 26 شهریور، در تقویم هخامنشی روز پسر بود! در پاسخ باید بگوییم که اولاً این ادعا سند تاریخی ندارد. ثانیاً تقویم هخامنشی یک تقویم تقلیدی از از گاهشماری‌های مصری و بین‌النهرینی بود.

06/26/1397 - 13:27

شنیده اید و خوانده‌اید که در ایام محرم، برخی ژست روشنفکری برمی‌دارند که چرا باید عزاداری کنیم؟! این هم از کورش کبیر... نه تنها خودش عزاداری میکرد، بلکه در سرزمین‌های تحت امرش هم عزای عمومی بود...

06/24/1397 - 12:14

برخی ژست روشنفکری به خود گرفته اند که ای ملت! از چه روی در اشک و آه و ناله فرورفته‌اید؟ در پاسخ می‌گوییم که ما هم اهل خنده و نشاطیم و هم اهل اشک و ماتم! و این، دو رکنِ فطرت آدمیزاد است. ما بر حسین اشک می‌ریزیم چون اشک بر حسین، جوششِ عزت و انسانیت، و خروشِ شرف و غیرت است.

06/22/1397 - 15:12

در سوگِ عزیزان از دست رفته نشستن، حتی در شریعت زرتشتی هم وجود دارد. لیکن برخی به مجلس عزای حسین (ع) ایرادهای بنی‌اسرائیلی می‌گیرند. به هر روی، حسین (ع) قلب تپنده جامعه است. و عزاداری ما، جوششِ عقل و عشق است که جامعه را زنده نگه می‌دارد.

06/21/1397 - 11:00

اعلام عزای عمومی در ایـران به دستور محمدرضا پهلوی به مناسبت مرگ ملک فیصل (پادشاه عربستان) آن هم در ایام عید نوروز ! یعنی 6 فروردین 54...! به راستی که سلطنت‌طلبان چرا به این شاه عرب پرست اعتراضی نکردند؟!

06/20/1397 - 23:51

آملی کورت (Amélie Kuhrt) تاریخنگار و ایران‌شناس اهل بریتانیا می‌نویسد که عزاداری در مرگ بزرگان، جزوی از تاریخ ایرانیان باستان بود. ایرانیان در هنگام عزاداری موی سر خود را کوتاه می‌کردند و لباس عزا می‌پوشیدند...

06/19/1397 - 14:26

آیین سیاوشان یا سوگ سیاوش یکی از سنت‌های عزادارانه در فرهنگ ایران است. در شاهنامه، سیاوش از پدر دلگیر است و به دیار غریب می‌رود و در آنجا ناجوانمردانه کشته می‌شود. عزاداری برای مرگ او، در کتاب‌های تاریخی ثبت و ضبط شده است و هزاران سال ادامه داشت.

06/17/1397 - 12:51

واقعیت این است که این نماد، نه آرمِ کورش است و نه علامتِ زرتشت. حتی اسم واقعی‌اش فروهر هم نیست. بلکه نماد خدایان دروغین باستانی است که به تدریج، در عصر باستان وارد ایران شد و طبق اسنادِ روشن، در عصر نوین توسط فراماسون‌ها به عنوان نماد هویت ایرانی (!) به بخشی از بدنه جامعه ایرانی تزریق شد.

06/16/1397 - 19:13

هخامنشیان هم‌پیمان عرب‌ها بودند و به کمک همین عرب‌ها، غزه را تصرف کردند. بله! هخامنشیان به غزه هم لشکرکشی کردند و آن دیار را فتح کردند. مگر این جماعت شعار نمی‌دهند «نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران»؟ خوب هخامنشیان در غزه چه می‌کردند؟!

06/15/1397 - 07:56

دکتر عبدالحسین زرینکوب در کتاب «دو قرن سکوت» پیرامون اشکال‌تراشی‌ها و ایراد‌گرفتن‌های موبدان زرتشتی به اسلام می‌نویسند که موبدان، کتاب‌هایی بر ضد اسلام می‌نوشتند (آنقدر آزادی داشتند که علیه اسلام مطلب بنویسند و نقد کنند) و در مقابل، علمای اسلام هم پاسخ‌های «درست» و «دقیق» به اشکال‌تراشی‌های آنان می‌دادند.

صفحه‌ها