وهابیت
برخی با پنهان کردن حقایق تاریخی، تاریخ را به گونهای که مطلوبشان است نشان میدهند. وهابیت یکی از سردمداران تحریف واقعیتند. آنها پروژههای مختلفی را در دست اجرا دارند که از جملهی آنها، حسنه جلوه دادن روابط خلفا و عایشه با امیرالمومنین(علیه السلام) است، تا با این پروژه، خلفا را از نقطههای تاریک تاریخ و عایشه را از جنگ جمل تبرئه کنند.
از آنجا که بنا نیست چراغی را که ایزد برفروزد با پفهای شبههافکنان وهابی، خاموش گردد، برخی از علمای اهلسنت به ماجرای هجوم به خانه وحی اعتراف کردهاند. از باب نمونه طبرانی میگوید: «از ابوبکر روایت شده که هنگام فرا رسیدن مرگش گفت: ای کاش! خانه فاطمه را نگشوده، آن را رها کرده و درب جنگ را بر خود میبستم.»
در بین مذاهباسلامی این امری جا افتاده و پذیرفته شده است که بعد از حج هر کسی برای زیارت قبر نبوی به سمت مدینه برود. این البته فقط یک توصیه نیست و بزرگان اهل سنت نیز به استحباب موکد این موضوع تصریح کردهاند. اما باید این نکته را بدانیم که وهابیت در مقابل این اجماع قرارگرفتهاست و بلکه این را امری نادرست میدانند.
ساختن بنا بر قبور یکی از امور مشترک بین تمام مسلمانان است و در فقه اسلامی مذاهب برای ساختن بنا بر روی قبور اجازه وارد نشده است. در فقه شیعه نیز بنا و بلندی قبر محکوم و غیر اسلامی است. تنها و تنها بنا بر روی قبور ائمه و بزرگان اهل بیت که باعث توجه و اهتمام مسلمانان به ایشان و هدایت ایشان میشود، اجازه داده شده است.
فنآوری اطلاعات در فضای مجازی حجم گستردهای از اطلاعات و اخبار را در اختیار مردم قرار داده است که امور اعتقادی را نیز شامل میشود. وهابیت با سوء استفاده از فضای به وجود آمده و تبلیغات فراوان سعی در عادی جلوه دادن شهادت حضرت فاطمه نمودند اما هوشیاری شیعیان سبب گردیده تا با استفاده از منابع مورد قبول ایشان واقعیات را نشر نمایند.
با وجود احادیثی که در کتب اهل تشیع و اهلتسنن مبنی بر هجوم به خانه حضرت فاطمه زهرا (علیها السّلام) است و هیچ شکی در آن نیست، گاهی اوقات دیده میشود دشمنان اهلبیت در سخنان خود به اباطیل تمسک کردهاند و در مورد این واقعیت تشکیک ایجاد کردهاند. که ما در این مقاله به بعضی از روایاتی که در کتب اهلسنت آمده اشارهای خواهیم داشت.
روایات فضائل در شأن فاطمه زهرا (سلام الله علیها) فراوان است. گرچه معاندان اهل بیت در کتب خود، در بیان فضیلت آن حضرت کوتاهی کردند، ولی این هرگز از فضیلت آن بانو نمیکاهد. آنان همین مقدار کم روایات را برنتابیده و در صدد تخریب آن برآمدند و طبق میل خود آن را توجیه میکنند که این امر بزرگترین خیانت به جایگاه آن ذوات مقدسه است.
شفاعت یکی از اعتقادات مهم شیعه است و برخی از فرق و مذاهب اسلامی و خصوصاً فرقه ضاله وهابیت با این تفکر و عقیده که از شاخصههای شیعه میباشد را مورد حمله قرار میدهند، اینان معتقدند که شفاعت از نظر شیعه یک نوع چراغ سبزی است که پیشوایان و رهبران آنها به پیروان خود، برای گناهانی که انجام دادهاند میدهند.
محمد بن عبدالوهاب به اعتراف بسیاری از تاریخنویسان معاصر و متاخر از وی، در خانوادهای اهل علم، به دنیا آمده است. پدر وی قاضی و فقیه حنبلی بود، که بر اساس فقه حنابله در منطقه خویش، بر کرسی افتاء و قضاوت مینشسته است؛ برادرش نیز از بزرگان مذهب حنبلی، در منطقه خود بوده است، اما وی مطرود خانوادهاش بود.
یکی از اموری که شاید به اشتباه برای برخی تصور شده باشد، این است که دیوبندیه با گروههای سلفی و از جمله وهابیت ارتباط محکم و اعتقادی دارد. این امر اشتباه است. اهل سنت در جریان دیوبندی، هرگز با وهابیت رویکردی هم جهت نداشتهاند. شواهدی از کتابهای ایشان از این اختلافات خبر میدهد. صفی الرحمان مبارکفوری از این اختلافات مینویسد.
کسب قدرت و به دست آوردن قلمرو از اهداف آل سعود بوده است. برای همین در تاریخ این گروه دورههای فراوانی میتوان دید که برای به دست آوردن قدرت از هیچ عمل ننگینی فروگذار نکردهاند. ایشان برای دستیابی به این هدف از دین استفاده ابزاری کردهاند. تاریخ وهابیت خود نشان دهنده آینده وهابیت است. همانگونه که امروزه در یمن میبینیم.
درباره ارتباط وهابیت و دول استعمارگری چون بریتانا که همیشه بر علیه اسلام اقدامات زیادی انجام دادهاست سخنها و نظریههای زیادی بیان شده است. اما در تمامی این نظریهها قطعا یک نکته مورد تاکید قرار گرفته است که وهابیت و انگلیس با داشتن اهداف مشترک همیشه به دفاع از یکدیگر پرداختهاند و امروزه نیز به دفاع ازهم میپردازند.
در خصوص شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها) سخنان و شبهات بسیار است. عمق فاجعه آن قدر دردناک است که طرفداران عاملین و مسببین این اتفاق در صدد این هستند که آنها را تبرئه کنند، و به هر نحوی که شده و با ایجاد شبهات در تلاشند که اصل واقعه را انکار کنند، ولی غافل از این هستند که این حادثه تلخ هرگز فراموش نخواهد شد.
پیروان وهابیت میگویند در فرهنگ عرب بیش از هر قومی نسبت به زن، غیرت است؛ حال چگونه میتوان پذیرفت که عمر حضرت فاطمه زهرا را کتک زده؟ در پاسخ میگوییم: آیا آنان که دم از غیرت عربی در آن دوران میزنند پاسخی برای رویدادهای دوران ابوبکر درباره مالک بن نویره و حمایت جانانهای که وی از جنایتکاری همچون خالد بن ولید آماده کردهاند؟