مباحث تاریخی
کتاب قرآن پر است از پندها و حکمتها، آگاهیهایی که اگر انسانها به آن عمل کنند هیچگاه گمراه نمیشوند و به راه مستقیم رهنمون میشوند، از جمله یاد آوریهای قرآن عبارت شجره ملعونه در قرآن است که پیامبر مستقیماً آن را به خاندان پلید بنی امیه سرایت میدهد و جالب آنکه میفرماید خلافت بر آل ابی سفیان حرام است. حال خود معاویه از طرف خلفای غاصب به حکومت رسید که آنها را قبول نداشت
معاویه کسی بود که از طرف عمر بن خطاب در شامات نصب گردید و در زمان عثمان هم تقویت گردید و زمانی که حضرت علی(علیه السلام) به خلافت رسید او را عزل کرد، اما او زیر بار این دستور حضرت نرفت و شروع به کارشکنی کرد و مردم شام را به بهانه خونخواهی عثمان بر علیه حضرت شورانید. اما با این روحیات بود که صحابه او را کاملاً میشناختند و بعضاً به غاو محل نمیدادند
اهل سنت بر این عقیده و باور است که اصحاب پیامبر اسلام همگی عادل هستند و اگر هم مرتکب برخی از کارهای خلاف شرع میشوند فقط به خاطر اجتهادی است که میکنند اما به واقع برخورد نمیکند لذا اینان تلاش کرده پس یک ثواب میبرند. معاویه هم جز این افراد قرار میدهند که سرتا پا غفلت و اشتباه میباشد آن وقت چگونه او را باید خلیفه بنامند که هیچ چیزی از دین نمیداند و همه چیز را وارونه بداند
از آغازین روزهای پیدایش فرقه وهابیت تاکنون دانشوران اهل تسنن نقدهای زیادی بر آن نوشتهاند. آشنایی با این نقدها از آن روی ضرورت دارد که این فرقه خود را پشت سپر تسنن پنهان کرده و همواره از زبان آنان سخن میگوید و داعیۀ حمایت از آنان را دارد. در این میان دانشمندان تسنن همواره با افراط های این فرقه رو بهرو شدهاند.یکی از این کتابها که در این زمینه قابل ذکر است کتاب«نصیحة لشباب المسلمین فی کشف غلوالعلماء المعاصرین فی المملکة العربیه السعودیه»است.
علمای معاصر افراطی عربستان یا عالم به فقه و عقاید سایر مذاهب نیستند و یا آن را به طور غیر اصولی و در قالب امری فرعی، حاشیهای و سطحی فرا گرفتهاند. این علما نه تنها عالم به فقه، معرفت و زیرساختهای فکری سایر گرایشهای اسلامی نیستند بلکه حتی نسبت به عقاید سایر مذاهب اهل سنت آگاهی ندارند. این علما بیشتر تابع تفکر ابنتیمیه هستند و به نوعی از تفکر احمدبنحنبل نیز عدول کردهاند.
از ایرادات به شیعه، موضع منطقی شیعه نسبت به صحابه است؛ اهل سنت معتقد به عدالت همه صحابهاند، و در بین صحابه، احترام ویژهای برای شرکتکنندگان در جنگ بدر قائلند. فروة بن عمرو انصاری از اصحاب رسول خدا و از شرکت کنندگان در بیعت عقبه و جنگ بدر بود که در قتل عثمان شرکت داشت. ...
احدی از صحابه پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) عبارت «سلونی»، (از من سؤال کنید، از هر چه میخواهید)، را نگفته، جز امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام)، و در تاریخ نقل شده است که عدهای این عبارت را بهکار بردهاند و مفتضح شدهاند؛ دو موردی که خطیب بغدادی در کتاب تاریخ بغداد نقل کرده است، در مورد مقاتل بن سليمان در مکه و قتاده در کوفه است.
شیخ آل محسن از علمای شیعه عربستان است. وی در کتاب «عبدالله بن سبأ» ثابت کره است که هیچ ارتباطی بین عبدالله بن سبأ و شیعه وجود نداشته است.
یکی از مسائل و موضوعات اختلافی میان مسلمانان و وهابیان، مسأله برگزاری مراسم جشن و شادی در ایام تولد پیامبر اکرم و ائمه است. ابنتیمیه حرانی برگزاری مراسم جشن و شادی در ایام تولد پیامبر اکرم و ائمه، قرائت قرآن، مدح رسول گرامی اسلام و ائمه توسط شعرا و مداحان را به جشن و شادی یهود و نصارا تشبیه میکنند و آن را بدعت و حرام میدانند.
یکی از بدعتهای شوم و ناپسندی که توسط بنیامیه در میان جامعه اسلامی و مسلمانان پایهگذاری شد و در قرون بعدی توسط جریان وهابیت رواج بیشتری پیدا کرد، دشمنی با اهلبیت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، سبّ و لعن آنان مخصوصا صحابی بزرگوار، جانشین و وصی آن حضرت، حضرت علی بن ابی طالب (علیه السّلام) بود.
معاویه بن ابی سفیان اولین کسی بود که لعن و سب و ناسزا در مناطق شامات که معاویه از طرف خلفای قبلی به عنوان استاندار آنجا منصوب شده بود رواج داد و طی بخشنامهای هم دستور داد به خطبا که در نمازهای خود و خصوصاً در نماز جمعه حضرت علی(علیه السلام) را لعن و ناسزا بگویند و جالب اینکه این حرکت به صورت یک سنت در آمد و مردم قربهُ الی الله این عمل زشت را انجام میدادند
خاندان معاویه بن ابوسفیان همان کسانی هستند که خداوند در قرآن آنها را شجرهی ملعونه معرفی کرده است. کسانی که با اجبار به دین اسلام وارد گردیدند ولی به اندازه سرسوزنی به دین اسلام ایمان نیاوردند و مترصد فرصتی بودند تا حقد و کینه خود را، علی الخصوص به پیامبر و اهل بیت او نشان دهند و این فرصت را خلفای غاصب برای معاویه فراهم کردند
خاندان بنی امیه خصوصاً معاویه بن ابی سفیان یکی از دشمنان سرسخت حضرت علی(علیه السلام) و اهل بیت پیامبر بود. هر چند در ظاهر اسلام آوردند و آزاد شده پیامبر بودند اما هیچ گاه تابع محض نبودند و همیشه دنبال فرصتی بودند تا از خاندان پیامبر انتقام بگیرند و این امر در زمان خلفا صورت گرفت و معاویه استاندار شام گردید و از همان زمان مخالفت تو با حضرت علی آشکار گردید
اگر در کتب تاریخی فریقین یعنی شیعه امامیه و تمام مذاهب اهل سنت جستجو و بررسی کنیم و از حالات معاویه بخواهیم اطلاع حاصل کنیم قطعاً به این نتیجه میرسیم که اعمال ننگین و زشت او چیزی نیست که بخواهد محو و نابود شود. آن هم از معاویهای اصل و نسب او برای همگان معلوم است و بی فرهنگی او و خاندانش منجر به این میشود که اعمالی از او صادر شود و گفتاری ایراد گردد