من با مطالعه ی این مطلب نتیجه گرفتم که این حرف یک تهمت نارواست. تمام مواردی که برای اثبات رواج ازدواج با محارم در دین زرتشت بیان شده، نشون دهنده ی اینه که فرد یا افراد خاصی برخلاف عقیده و رسم معمول دست به این کار وقیح زدن و خودشون هم در زمان ارتکابش می دونستن که کارشون وقیحانه ست و از طرف جامعه رد می شه اما به هرحال هوای نفسشون غلبه کرده. همین انزجار و نفرت عمومی از این عمل، خودش اثبات می کنه که ازدواج با محارم به هیچ وجه در دین زرتشت مجاز نیست. این مثل اینه که ما بگیم چون فلان حاکم اسلامی مرتکب زنا با کنیزش در حالت حیض شد، پس زنا اون هم با چنین شرایطی در دین اسلام جواز داره! تخطی و سرپیچی بزرگان یک دین از اصول همون دین، دلیل بر صدور جوازش نمی شه