کسی که تاریخ ایران را به دقت می خواند به مطالب دیگری بر می خورد که نتیجه بالا را تایید می کند. بیش از یکصد و بیست نویسنده یونانی و رومی و سریانی و یهودی و ارمنی همزمان هخامنشیان و اشکانیان و ساسانیان بوده اند، و از میان آنان چند نفر آداب و رسوم و قوانین ایرانی را به خوبی می شناخته و توصیف کرده اند. این چند نفر عبارتند از هرودت، گزنفن، افلاطون، ارسطو، استرابن، آمیانوس مارسلینوس، پروکوپیوس، نیتوفیلاکتوس، و از میان یهودیان اِستِر و نِحمیا؛ ولی هیچ کدام از آنان نگفته اند که ازدواج با محارم در ایران رسم بوده است (هرودت فقط از داستان کمبوجیه و آن هم به صورتی که دیدیم یاد می کند). اگر چنان رسمی در ایران [شایع] بود، محال بود این نویسندگان از آن بی اطلاع بوده باشند. از اینها قاطعتر، وضعیت متون زرتشتی است. در گاتاها و اوستای اصیل که اصلا یادی از خوئیت ودثه نیست. در اوستای متأخر و کتب و روایات بعدی هم تا برسیم به آخر دوره ساسانی، هیچ خبری از این که خوئیت ودثه به معنی ازدواج با محارم بوده باشد نمی بینیم. فقط در اواخر دوره ساسانی و اوایل دوره اسلامی شواهد انکار ناپذیر داریم که عده ای چنان ازدواجهایی را ستوده می دانسته اند و عده ای بسیار نکوهیده. وقتی لابه لای روایات دقت می کنیم خوب می بینیم که آن گروه که [خوئیت ودثه] را به معنی [ازدواج با محارم] گرفته اند ! که اشتباه است . استاد شادروان حسن پیرنیا میگویند : « بعضى از مورّخین خارجه ازدواج شاهان اشكانى را با اقرباء و خویشان نزدیك با نهایت نفرت ذكر میكنند. چنین نسبتى را نیز هرودوت به كبوجیه و پلوتارك به اردشیر دوّم هخامنشى داده‏اند، و لیكن بعضى از نویسندگان پارسى زرتشتى‏ این نسبت را رد كرده میگویند كلمه خواهر را در مورد اشكانیان نباید بمعنى حقیقى فهمید. كلیه شاهزاده خانمها را شاهان پارتى خواهر میخواندند، زیرا از یك دودمان و خانواده بودند و دختر عمو و نوه عمو و غیره‏ها نیز در تحت این عنوان درمیآمدند، ولى چون در تاریخ‏نویسى باید حقیقت را جستجو كرد و نوشت، حاقّ مسئله این است، كه ازدواج با اقرباى‏ خیلى نزدیك در ایران قدیم، موسوم به خوتك‏دس که ازواج با خویشاوندان دختر عمو و پسر عمو ... ، پسندیده بوده‏ و ظاهرا جهت آنرا حفظ خانواده و پاكى‏نژاد قرار میدادند . » حسن پیرنیا ، تاریخ ایران باستان‏ ، ناشر: دنیاى كتاب‏ ، تهران‏ ، چاپ اول‏ ، ج‏3 ص 2693 پس طبق کتب تاریخی می بینیم که چنین چیزی وجود خارجی نداشته در ایران باستان و زرتشت ! اینرا هم بگویم ایران باستان مهد ادیان مختلف بوده مصلا کورش احتمال بالا مهرپرست بوده و اشکانیان مهری و ساسانی زرتشتی و برخی شاهان اشکانی و ساسانی حتی یهودی و... و به فرض محال و غیرممکن چنین باشد نمی شود به کل ایران باستان تعمیم داد! مثل این هست ایندگان امثال خفاش شب و بیجه و.. به کل مردم ایران و اسلام تعمیم دهند ! به قول استادی ایرتن باستان چندین دین داشته . ه اعتقاد علیرضا شاپور شهبازی، در منابع زرتشتی مهمترین سند برای اثبات گاتها و اوستا می‌باشند. در گاتاها که سروده خود زرتشت است، واژه خویتو، یعنی خود/خویش، مذکور است اما از خویتو ودثه ذکری نیست. اما در یسنا که از قدیمی‌ترین بخش‌های اوستاست نخستین بار از واژه خویتوتک به معنای ازدواج با خویشاوندان استفاده شده است. در هیچ‌یک از بندهای اوستا از قدیمی‌ترین آن گرفته که امروزه معتقدند که خود زرتشت سروده تا متاخرترین آن هیچ کجا از خویدوده به عنوان ازدواج با محارم یاد نشده و به معنای ازدواج با خویشاوندان نزدیک مانند عموزادگان و… یاد شده