ملی گرایی

عقلانیت در زندگی | مقایسه اسلام و دین زرتشتی
09/29/1401 - 17:23

در کتاب دینی زرتشتی‌گری از خِرَد وَرزیدن سخن به میان آمده است. اما مصادیق آن بعضاً خردمندانه و برخی نابخردانه اند. برای مثال، در زرتشتی‌گری، همبستری با محارم ولو به عُنف (زور)، کردار نیک خوانده شده است. یا در آموزه‌های زرتشتی، هدف از همه‌ی نیکی‌ها، خشنود کردنِ روانِ گاو مقدس است.

هخامنشیان با مُحارب چه می‌کردند؟
09/29/1401 - 11:21

داریوش اول (مشهور به داریوش بزرگ) شاهنشاه هخامنشی در کتیبه بیستون (مشهور به کتیبه DB) می‌گوید در یک سال، 19 قیامِ مردمی، شورش و اعتراض وسیع در قلمرو او رخ داد که تمامی این موارد به دست او سرکوب شدند. صدها هزار نفر از معترضین و اغتشاشگران کشته شدند یا به اسارت در آمدند.

09/28/1401 - 21:02

باید دانست که یلدا واژه‌ای سریانی است. یعنی این کلمه از یک زبان سامی (به نام زبان سریانی) و منشأ آن در بین‌النهرین بوده است و لذا این واژه ابداً ریشه آریایی ندارد. بنا بر متنِ اَوِستا، «میترا» که نام دیگر آن، مِهر است، اصلاً یک الهه بانو نیست! بلکه مذکّر (نرینه) است. در اوستا: اَشی یشت (اَرت یشت)، بند 16 آمده است که میترا (مهر) برادر ایزد اَشی است و در نتیجه میترا پسر اهورامزدا است. همچنین در مهر یَشتِ اَوِستا که در ستایشِ ایزد مهر (میترا)...

09/28/1401 - 18:57

جشن شب یلدا، نه ریشه زرتشتی دارد و نه مُهر تأییدی از سوی زرتشت. بلکه این شب، توسط بسیاری از مردمان غیرآریایی (و ایضاً آریایی) گرامی داشته می‌شد. پس از اسلام، این جشن مانند دیگر مظاهر هویتی ایرانیان، رنگ و بوی توحید به خود گرفت و جامه عشق و عرفان بر تن کرد.

خسرو انوشیروان، مُحارب را زجرکُش می‌کرد
09/22/1401 - 13:51

خسرو انوشیروان، پادشاه زرتشتیِ سلسله ساسانی، در دوران حکومت خود پیروان مزدک، مردم بلوچستان (حتی زنان و کودکان)، مردم گیلان و... را کشتار کرد. او نه فقط محاربین، بلکه معترضان غیر مسلح را نیز زجرکُش می‌کرد.

شاهنامه: زرتشتی‌گری به زور شمشیر گستش یافت
09/20/1401 - 18:10

پس از این که بین گُشتاسپ (پادشاه ایران) و ارجاسب (پادشاه توران) اختلاف افتاد، زریر (برادر گشتاسپ) و اسفندیار (پسر گشتاسپ) شمشیر خود را از نیام بیرون آورده؛ گفتند که ما دست از دین زرتشت نمی‌کشیم و هر کس را که پیرو دین زرتشتی نشود، خواهیم کُشت و سرش را خواهیم برید و بر نیزه خواهیم کرد.

09/20/1401 - 11:29

حکیم ابوالقاسم فردوسی هیچ ترس و واهمه‌ای ندارد که از بدی‌های شاهان و پهلوانان سخن بگوید. در حقیقت، ایشان، تاریخ را با همه شیرینی‌ها و تلخی‌هایش پذیرفته است. یک نمونه، اینکه ایشان فرمودند رستم (قهرمان شماره یک شاهنامه) در هر وعده غذایی به تنهایی یک گورخرِ کامل را می‌خورد و به هیچ کس هم رخصت نمی‌داد که بر سر سفره بنشیند به جز کسانی که همخون‌اَش بودند.

اشک تمساح برخی رسانه‌‌های زرتشتی و باستان‌گرا برای بلوچستان
09/16/1401 - 17:58

رسانه‌های زرتشتی و باستانگرا، همصدا و همسو با شیاطین، برای اشرار مسلحی که در بلوچستان کشته شدند، اشک تمساح می‌ریزند. حال آنکه تا دیروز، خودشان افتخار می‌کردند که خسرو انوشیروان پادشاه زرتشتی ساسانی، بلوچ‌ها را قتل عام کرد. انوشیروان حتی به کودکان بلوچ هم رحم نکرد و آنان را کشت.

پرده‌ی نفاق از چهرۀ یک "بی‌خرد" دیگر هم کنار رفت
09/16/1401 - 14:21

برخی مدعیانِ میهن‌پرستی که خود را فرزندان کوروش می‌خوانند، این روزها از سر کم‌عقلی، سطحی‌نگری و لجبازی، سرگرم لگد پراندن به ایران اند. دوشادوشِ تجزیه‌طلب‌ها و مزدوران سعودی و صهیونیست!

جَو زدگی | خُلق تاریخی بسیاری از ایرانیان
08/28/1401 - 15:24

همه شیاطین گرد هم آمدند تا ایران را و اسلام را بزنند. در این میان، عده ای نادان از سر بی فکری و حماقت، بازیچه رسانه های شیطان شده، جَو زده در میدان به رقص درآمدند.

07/06/1401 - 17:05

یکی از دلایل مسلمانی فردوسی، و زرتشتی نبودنِ او، همین مقبره‌ی اوست. چه اینکه در دین زرتشتی، در خاک دفن کردن مردگان، گناهی بزرگ شمرده می‌شود.

هویت ایرانی: سخت گیری بر پوشش زنان
06/30/1401 - 11:11

ایرانیان باستان، بسیار بر پوشش زنان سخت می‌گرفتند. نیچه فیلسوف آلمانی معتقد بود که پارس‌ها به زن‌ها اجازه عشوه‌گری و جلوه‌گری نمی‌دادند. لذا توانستند یک جامعه قوی بسازند.

عراق قلب ایران
06/27/1401 - 08:29

عراق، در دوران ساسانی، قلب ایرانشهر (دِلِ ایرانشهر) نامیده می شد. منظور از ایرانشهر، همان کشور ایرانِ ساسانی است. اینکه دوباره پای ایرانیان به سورِستانِ کهن (عراق کنونی) باز شود، بیش از هر کس برای صهیونیست‌ها و سعودی‌ها دردآور است.

قتل دختر به خاطر داشتنِ دوست‌پسر در زمان انوشیروان
06/27/1401 - 07:53

در جامعه و فرهنگ ایران باستانی، دختران موظّف به رعایت هنجارها بودند. در غیر این صورت، به شدت تنبیه می شدند. حتی در زمان انوشیروان، یک دخترک به خاطر داشتنِ دوست پسر و زیر پا گذاشتن هنجارها، اعدام شد.

صفحه‌ها