بعضی افراد برعلیه شیعه شبهه می‌کنند ونسبت‌های ناروا و خلاف واقعیت را به مذهب تشیع نسبت می‌دهند. مانند ابن تیمیه و وهابیت عصر حاضرکه به تبعیت از ابن تیمیه بر علیه تشیع تهمت می‌زنند. ابن تیمیه در مقایسه با یهود انواع دروغ‌ها را به شیعه نسبت داده که روح شیعه از آن‌ها بی‌خبر است و در هیچ کتاب اعتقادی شیعه این امور وجود نداشته است.

در حالی که بیشتر بزرگان و علمای اهل‌سنت بر ولادت حضرت مهدی در سال 255 هجری و آغاز غیبتش در سال 260 هجری صراحت دارند، اما در این میان، گروهی از شبهه‌گران وهّابی با عبارات و ترفندهای گوناگون کوشیده‌اند در اصل این که اساسا امام عسکری (علیه السّلام) فرزندی داشته که غیبت نموده باشد یا خیر، تشکیک نموده‌اند.

یکی از پرسش‌های مهم این است که چگونه از شخصی که مرده است می توان استمداد کرد؟ کسی که این پرسش را دارد باید درباره حقیقت توسل بلکه حقیقت انسان چیزهایی را بداند؛ اینکه حقیقت انسان روح اوست نه بدن مادی او و دیگر اینکه هر کس به پیامبری توسل می‌کند در حقیقت از خدا توسل کرده است. بعد از فهم این دو می‌تواند درستی آن را درک کند.

مردم کشور عربستان از هیچ گونه اظهار نظر و رای برخوردار نیستند، و زنان حتی کارت شناسایی ندارند، تا جایی که یک خانم نوزده ساله عربستانی می‌گوید: یک‌بار در تاکسی تصادف کردیم و آمبولانس حاضر نشد تا رسیدن سرپرست، مرا به بیمارستان ببرد، خون زیادی ازدست‌داده بودم، اگر سرپرستم دقیقه آخر نرسیده بود، حتماً الآن مرده بود.

توسل از نگاه دیگر به دو قسم تقسیم می‌شود: از آیات قرآن استفاده می‌شود که دو نوع توسل وجود دارد؛ یک نوع توسلی که به شرک منتهی می‌شود و نوعی دیگر آن در جهت توحید است. چنانکه دیگر اعمال و عقاید را نیز می‌توان به این دو نوع منقسم کرد؛ نظیر: شفاعت صحیح و شفاعت باطل، ولایت صحیح و ولایت باطل، اطاعت صحیح و اطاعت باطل و...

وهابی‌ها خوارج عصر حاضرند و می‌بینیم که به یهودی‌ها نه تهمت می‌زنند نه بی‌حرمتی می‌کنند و نه آن‌ها را تکفیر می‌کنند. «علی الشعیبی» مشاور ملک فهد پادشاه سابق عربستان و از وهابی‌های تندرویی بود که پس از تحقیقات بسیار به مکتب اهل بیت گروید. او در دهه 80 میلادی، رئیس مرکز پژوهش‌های ملک فیصل و هم‌زمان مشاور وی هم بود.