وهابیت
عبدالعریز بن باز، مفتی اعظم سابق عربستان سعودی، یکی از چهرههای سرشناس وهابیت در عصر حاضر از کسانی که اعتقاد به مهدویت را پذیرفته، احادیث آن را متواتر و منکران را تکفیر نموده است: موضوع مهدویت، قطعی و احادیث در این باره مستفیض، بلکه متواتر است و یکدیگر را تقویت میکنند و گفته: گروهی از اهل علم تواتر آن را تایید کردهاند.
بر اساس اعلام صندوق کودکان ملل متحد یونیسف بیش از پنج ملیون کودک یمنی در معرض هشدارهای بهداشتی قرار دارند. اما با وجود این همه جنایت در یمن، سوریه، بحرین و... کرسی حقوق بشر سازمان ملل در سال جاری به عربستان سعودی داده میشود، تا مشخص کند که دنیای فعلی، دنیای جنگل است و هر کس که پول و قدرت داشته باشد، مدافع حقوق بشر است!
سازمان «رابطه العالم الاسلامی» که در حقیقت، مرکز فرهنگی وهّابیت در کشور عربستان است و از نظر جایگاه، چیزی شبیه «سازمان تبلیغات اسلامی ایران» البته با حوزه نفوذ گستردهتر در جهان، اعلام کرد: «اعتقاد به ظهور مهدی، امری واجب بر همه مسلمانان و جزء عقاید اهلسنت و جماعت است و جز جاهل و بدعتگذار، نمیتواند این عقیده را انکار کند.»
آیین وهابیت برای حفظ موقعیتش به اهل علم و قدرت سیاسی متکی است و بدون این دو نابود می شود، برای همین از زمان «محمد بن عبدالوهاب» تاکنون یعنی زمان «عبدالعزیز الشیخ» که 15 واسطه میگذرد، همیشه یک «شیخ» مهمترین منصب دینی (مفتی و وزیر امور مذهبی) را برعهده داشته است و در این بین فقط عبدالعزیز بن باز یک استثنا است.
سردمداران وهابی عربستان که بر دو شهر مهم از شهرهای اسلامی حکمرانی میکنند؛ سالهاست که به خود لقب خادم الحرمینی دادهاند و مسلمانان دنیا را به سمت اطاعت از خود فرا میخوانند. آیا براستی این لقب شایسته آنان هست؟ خادم الحرمین یعنی؛ خادم مسجد نبوی و بیت الله الحرام. خادم بیت الله یعنی خادم خداوند و قرآن
یکی از اعتقاداتی که قران و روایات به آن اهتمام ورزیدهاند مسئلهی توسل است که هم در قران و هم در روایات آمده است که توسل جستن به غیر خدای سبحان، و یاری خواستن از پیامبران و اولیای الهی به معنای شریک قرار دادن خداوند نیست، اما برخی با وجود چنین شواهدی چشم و گوش خود را بستهاند و نمیخواهند به این امر تن دهند.
رفتن با پای پیاده در مراسم اربعین خسینی دارای آثار و برکات زیادی است و از جمله آن ایجاد اتحاد و انسجام بین شیعیان و همه ارادتمندان به اهلبیت (علیهم السلام) و همچنین ایجاد رعب و وحشت در دل معاندان و دشمنان ایشان خواهد داشت به یوری که دشمنان مذهب شیعه سعی میکنند به هر طریق ممکن از تشکیل چنین اجتماعاتی منع کنند.
ظلم و بیدادگری همواری در دنیا بوده و همیشه مظلومین عالم در رنج و عذاب از ستم زورگویان بودند. اما آنچه باعث تسلی دل مظلومین و همچنین تیری بر پیکر ظالمین است همان افشاگری است که از ایشان توسط مظلومین و یا حامیان ایشان انجام میشود و این مهم باعث قوت گرفتن مظلومین و نابودی ظالمین خواهد شد و افشاگری از یزیدیان نیز بر همین مبنا است.
پس از این که شوروی سابق به کشور افغانستان حمله کرد، یکی از کشورهایی که از این موقعیت بیشترین سوء استفاده را نمود، کشور عربستان، میباشد. این کشور از یک سو با تحریک جوانان به جهاد، به مقابله با تفکر مارکسیستی پرداخته و از سوی دیگر با ترویج وهابیت، به گسترش تفکر تکفیری پرداخت، اما خیلی زود همین دست پروردهها دامن خودش را گرفتند.
با وجود آن که اصل مهدویت و اعتقاد به ظهور حضرت مهدی در آخرالزمان از قطعیات امّت اسلام است و هیچ یک از علمای شناخته شده و معتبر اسلام با این موضوع مخالفت نکرده، با این وجود به شکلهای مختلف تشکیکهای در این موضوع صورت گرفته از اینرو برخی مدعیند روایات مهدویت از طریق اهلسنت با سند صحیح نقل نشده است.
وهابیت درباری به علمایی اطلاق میشود، که در صدد مشروعیت بخشی به نظام حاکم آل سعود هستند، آنها از هیچ تلاش و کوششی برای تثبیت موقعیت سیاسی آل سعود دریغ نمیکنند و با استخدام دین در پی مشروعیتسازی برای نظام غیر دینی آل سعود هستند. امروزه علمای درباری، به فرزندان محمد بن عبدالوهاب اطلاق میشود که به «آل شیخ» معروف هستند.
اگر شخصی فرد دیگری را وسیله قرار بدهد برای رسیدن به مقصود خود، یا از هر چیزی که انسان برای دستیابی به هدف خویش، با میل و رغیت به آن متوسل شود، توسل است. منظور از مقصود خداست. با جملهی «ابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسیلَةَ» در قرآن کریم که یعنی وسیلهای برای تقرب بجوئید میتوان به این امر رسید، که خداوند از مؤمنین توسل را خواسته است.
یکی از عواملی که در جریان شروع جنگ داخلی در سوریه و عراق، مطرح بوده، این است که چه کسانی از این شورشیان حمایت میکنند. کشورهایی که با حمایت خود باعث شدند، جنگ خونین داخلی به مدت بیش از پنج سال در این دو کشور به راه افتاده و خونها بسیاری به زمین ریخته شود، از جملهی این کشورها میتوان به قطر و عربستان اشاره نمود.
از جمله ایرادات وهابیت نسبت به شیعیان در اظهار ارادت به ائمه (علیهم السلام) بوسیدن عتبات و ضریحهای ایشان است. فهماندن این نکته به آنان که شیعیان هدفشان بوسه بر سنگ و فلز و غیره نیست و در واقع منظور ایشان ابراز ارادت نسبت به ائمه خود میباشد کاری بس دشوار است که علامه سید شرف الدین با هوش و ذکاوت به خوبی این کار را انجام داد.