وهابیت گریه بر امام حسین علیه السلام نوعی بدعت در دین و حرام می دانند در حالی که در گزارشهای زیادی از فریقین اشاره به گریه پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم بر سید الشهدا حتی قبل از شهادت امام حسین علیه السلام شده است.

این شبهه را علیه شیعه تکرار می‌کنند که شیعه مذهب ساختگی است و به دست عبدالله بن سبأ ساخته شده است؛ پاسخ این است که ریشه این تفکر وهابیت است چرا که وهابیون در کتاب‌هایشان می‌گویند منشأ امامت عبدالله بن سبأ است، و در نتیجه بنیان گذار مکتب تشیع را عبدالله بن سبأ معرفی می کنند.

در حالی که روحانیت و مراجع شیعه دائما به دنبال تاکید بر مساله‌ی وحدت بوده و هستند، متاسفانه گروه‌های تکفیری وابسته به غرب، که از یک سو، علم اسلام خواهی را پوششی بر جنایات خود قرار داده و از سوی دیگر شیعه را به بدعت در دین متهم می‌نمایند، هرگز به دنبال وحدت بین مسلمین نبوده و نيستند.

فریاد وحدت‌خواهی شیعه خصوصاً رهبران آن، هرگز به معنای یک استراتژی سیاسی، ظاهرسازی یا عوام فریبی نیست. این اعتقاد قلبی شیعه است که برآمده از بیانات و تعالیم اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) است. لذا ادعای وهابیت در انکار واقعی بودن این شعار، ادعایی بی‌اساس است که با مراجعه به متون حدیثی شیعه بطلان این ادعا به خوبی قابل اثبات است.

یکی از دلایل مورد ادعای اهل سنت بر خلافت ابوبکر ادّعای امامت جماعت وی از سوی پیامبر اکرم در واپسین روزهای حیات آن حضرت است. در این زمینه ابن‌تیمیه اعتراف کرده است: «این‌گونه نیست که هر کس در زمان حیات، شایستگی نیابت از کسی را داشت پس از وفات او هم صلاحیت جانشینی او را دارا باشد.» گذشته از اینکه امامت جماعت ابوبکر، از جهت سندی اثبات شده نیست.

به واقع چه گروهی به دنبال نجات مسلمانان و دیگر انسان‌ها از آلودگی‌ها و پاک ساختن دوباره وجود آن‌هاست؟ ابوریف مدعی است که تنها وهابیت ناجی امت است و آن‌چه امروزه از کشور عربستان مخابره شده، نجات‌دهنده بشریت است. این در حالی است که تنها راه‌حل وهابیت در تقابل با مخالفینش، شمشیر است.