عزاداری
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ ابن عساکر و حاکم نیشابوری، از علمای برجسته اهل سنت، نقل کردهاند که زنان بنىهاشم، در سوگ امام حسن علیهالسلام، یک سال لباس سیاه میپوشیدند.
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ ابن ابیالحدید مینویسد: امام حسن علیهالسلام، در عزای امیرالمؤمنین، در حالی که لباسهای سیاه پوشیده بود، به مسجد آمد و براى مردم خطبه خواند.
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ حضرت زهرا سلاماللهعلیها، در عزای پدرشان، پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله، لباس سیاه پوشید، بلکه تا آخرین روزهاى عمرشان عزادارِ پدر بودند؛ مدتها شب و روز در ماتم پیامبر اشک میریختند و ابراز اندوه میکردند.
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ بعدِ جنگ احد، دختر ابوسلمه، دختر یکی از همسران پیامبر، سه روز برای حضرت حمزه گریه میکرد؛ همچنین برای عزای حمزه، لباس سیاه پوشیده بود. پس از سه روز، پیامبر به او فرمود دیگر از عزا در بیا!
سیره و رفتار علما و برگزاری آیینها و برنامههای مذهبی مفید و مناسب میتواند بهترین مستند اعتقادی برای مسلمانان باشد و کمرنگ شدن آن آیینها و یا به فراموشی سپردن آنها قطعا دلیلی دارد و دسیسه و نقشه دشمن بهترین دلیل میتواند باشد. ایجاد شبهه و تفرقه میان مسلمانان بهخصوص تشیع و تسنن کار دائم دشمن بوده است، اما ما باید هوشیار باشیم.
یکی از مسائل و موضوعات اختلافی میان مسلمانان و وهابیان، مسأله «سوگواری و عزاداری» است. وهابیان هر چند با استناد به گریه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در مرگ فرزندش ابراهیم، اصل گریه کردن بر اموات و اشک ریختن در غم فراق عزیزان را پذیرفتهاند؛ اما برگزاری مراسم عزاداری و سوگواری را بدعت میدانند.
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ فرزندان رسول خدا صلیاللهعلیهوآله، همگی از حضرت خدیجه سلاماللهعلیها بودند و ولادتشان در مکه مکرمه بود؛ تنها استثناء، ابراهیم بود که مادرش، ماریه قبطیه بود و در سال هشتم هجری، در شهر مدینه منوره، به دنیا آمد.
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ وقتی ابراهیم، پسر کوچک پیامبر، از دنیا رفت، حضرت با اندوه شدیدی گریه کردند و فرمودند: «چشم میگرید و دل، اندوهگین میشود، ولی سخنی که خداوند را به خشم آورد، نمیگوییم.» سپس به رو به فرزندشان فرمودند: ای ابراهيم! در مرگ تو، ما اندوهگين هستيم.
روایاتی که موافقان مشروعيت قمه زنی و لطم در عزاداری بر حضرت سید الشهدا (ع) به آنها استناد کرده تا استحباب قمه زنی و لطم و امثال آن را ثابت کنند، مانند روایت سر به محمل کوبیدن حضرت زینب (س) علاوه بر اینکه با شأن و مقام حضرت زینب (س) منافات دارد، ضعیف و غیر قابل استناد است.
بزرگان موسیقی ما تعزیهخوان و نوحهخوانِ امام حسین (علیه السلام) بودند.
بسیاری از بزرگان موسیقی ایرانی، شاگرد تعزیهخوانها، نوحهخوانها و ذاکران اهل بیت بودند و ردیفهای آوازی را از این بزرگان میآموختند.
درباره منشأ اهمیت اربعین در منابع کهن شیعه، باید گفت که به این روز از دو جهت توجه شده است؛ یکى از جهت بازگشت اسراء از شام به مدینه و دیگرى به سبب زیارت قبر سیدالشهدا (ع) توسط جابر بن عبدالله انصاری، یکى از اصحاب برجسته رسول خدا (ص) و امیرالمومنین (ع).
زیارت برای بشر، موضوعی فطری و درونی است که به طور طبیعی در زندگی وی ظهور و بروز می یابد. انسان با زیارت، دیداری مشتاقانه و آمیخته با احترام نسبت به پیشوایان دینی و رجال خدمتگزار سیاسی و اجتماعی، انجام داده و زیارت را نوعی بزرگداشت آنان میداند.
برخی از افراد برای اثبات جواز قمه زنی می گویند: اینکه دشمنان مذهب اینگونه افعال را نمی پسندند، دلیل نمیشود که قمه زنی را کنار بگذاریم؛ چون خیلی از احکام واجب وجود دارد که دشمنان دین، آنها را هم نمیپسندند، پس با این استدلال باید کنار گذاشته شوند. در پاسخ باید گفت بین احکام مسلم شرعی با کاری که مشروعیت آن ثابت نشده (قمه زنی و لطم در عزاداری) تفاوت بسیاری است و مقایسه این دو درست نیست.
در این کلیپ که از منابع معتبر اهلسنت بیان شده، به گفتگوی جذابی که میان امام حسین علیهالسلام با عمر بن خطاب اتفاق اقتاده، اشاره شده است. کلیپ را ببینید و انتشار دهید.