عبدالقادر بن عبدالعزیز در تفسیر قاعده‌ی ادعایی ابن‌تیمیه، مبنی بر اینکه «هرگاه کفر، همراه با الف و لام تعریف باشد، مراد کفر اکبر است» می‌گوید که شما وقتی می‌گویید: (فلان الکافر)، مراد شما از کافر، کفر اکبر است، زیرا کفر مذکور، معرفه به الف و لام استغراق است و دلالت بر غایت کفر دارد، پس آیه 44 سوره مائده نیز که کفر را با (ال) آورده، خبر می‌دهد که مخاطبین آن به غایت کفر رسیده‌اند که همان کفر اکبر است.
الجامع فی طلب العلم الشریف، عبدالقادر بن عبدالعزیز، ج2 ص935-936.
ولی قاعده مذکور عمومیت ندارد و به اعتراف بخاری در قرآن، خلاف آن آمده است.
مقاله: «مراد از کفر در آیه حاکمیت از نگاه سلفیان تکفیری و ردّ دیدگاه آنان»