پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ علامه حلی، داستان ابراهیم، فرزند پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله و انتخاب حضرت، در فدا کردن این فرزند برای امام حسین علیه‌السلام را نقل کرده است؛ در این روایت پیامبر مخیر شدند که بین امام حسین و ابراهیم، یکی را انتخاب کنند که عمرش طولانی شده و دیگری، فدای او گردد.

ابن‌تیمیه، مدعی شده، «این حدیث را حتی، یکی از اهل علم هم، روایت نکرده و برای آن، سندی نیست و در هیچ کتاب حدیثی، وجود ندارد» و گفته: «این ماجرا، به اتفاق عالمان متخصص در حدیث، ساختگی و جعلی است.»

باید گفت که در ادعای ابن‌تیمیه، تناقض است؛ او ابتدا می‌گوید این حدیث در هیچ کتابی نیست، اما بعد آن را «به اتفاق عالمان متخصص در حدیث، دروغ و جعلی» می‌خواند. تناقضش این است که اگر حدیثی وجود خارجی نداشته، چگونه همه علما درباره آن، نظر داده‌اند؟

برخلاف ادعای ابن‌تیمیه، این حدیث، در منابعی مانند تاریخ بغداد، تاریخ دمشق، و مناقب ابن‌شهرآشوب، با ذکر سند، آمده است.

تنها کسی‌که در سند این حدیث، مورد مناقشه قرار گرفته، ابوبکر نقاش است و ایرادهایی که نسبت به او مطرح شده، ناشی از نقل این‌چنین روایات است که فضیلتی برای اهل بیت، در آنها نقل شده است؛ در حالی‌که علمای بزرگ اهل سنت، مثل ذهبی، او را «علامه، مفسر، امام و راستگو» توصیف کرده‌اند و تألیفات و سفرهای علمی متعدد او را، ستوده‌اند.