یکی از روش‌های نادرست وهابیان نسبت به مخالفانشان، استفاده از ابزار تهمت و افتراست. از اتهاماتی که وهابیان در نوشته‌های خود نسبت به شیعیان طرح کرده و ترویج می‌کنند می‌توان به این مورد اشاره کرد که حتی در دروغ بستن به شیعه، به خود هم رحمی نمی‌کنند و این دروغ را به یکی از هم‌فکران خود نسبت می‌دهند.
مثلاً دکتر صابر طعیمه، از مفتیان وهابی، در مورد معرفی چند فرقه از فرق اسلامی، در کتاب «دراسات فی الفرق» که در عربستان به چاپ رسیده است، در مورد شیعه این‌گونه می‌گوید که شیعه نه تنها در مورد امیرالمؤمنین غلو می‌کند، بلکه این غلو را به همه‌ی امامان دوازده‌گانه‌ی خود سرایت می‌دهد؛ وی از قول احسان الهی ظهیر، که درس‌خوانده عربستان است و تفکر وهابی دارد از جلد اول کتاب کافی، «کتاب الحجة» نقل می‌کند که امام رضا (علیه‌السلام)، در ضمن نامه خود به شیعیان، چنین نوشته است که ما پسران خدا، در زمینش هستیم، علم رنج‌ها و گرفتاری‌ها، علم مرگ‌ومیرها و علم انساب نزد ماست، ...[1] وی ادعای غلو شیعه را کرده، و برای قبول مخاطبین از معتبرترین کتاب شیعه آدرس داده است؛ برای این‌که شدت غلو را بالا برد، یکی از کلمات را عوض کرده، زیرا در آدرسی که وی از کتاب کافی داده، روایت به این‌صورت نقل شده است که امام رضا (علیه‌السلام) به شیعیان نوشته‌اند: «پیامبر اکرم (صلى‌الله‌عليه‌وآله) أمين خداوند در خلقشان بودند؛ هنگامی‌که پیامبر رحلت فرمود، ما اهل بیت وارثان ایشانیم؛ پس ما أمین‌های خدا در زمین هستیم؛ علم رنج‌ها و گرفتاری‌ها، علم مرگ‌ومیرها و علم انساب نزد ماست، ...»[2] وی کلمه «امناء» را به «ابناء» تغییر داده و آن را به عنوان اعتقاد شیعه معرفی کرده، تا این‌گونه القاء کند که تمام شیعیان دوازده امامی، دوازده پسر برای خدا قائل هستند.
حال با دقت در سند دادن این کتاب متوجه می‌شویم که برخی از پاورقی‌ها را مستقیم به کتاب کافی، آدرس داده است، ولی در این مورد، از کتاب کافی به نقل از کتاب «الشیعه و السنه» احسان الهی ظهیر آدرس داده است؛ با رجوع به کتاب احسان الهی ظهیر، درمی‌یابیم که دکتر صابر طعیمه، روایت را با تصحیف از کتاب «الشیعه و السنه» نقل کرده است، و برای این‌که کسی نگوید که در کتاب کافی این‌گونه نیست، به کتاب یکی از هم‌کیشانش ارجاع می‌دهد، در حالی‌که احسان الهی ظهیر از کتاب کافی درست نقل کرده است.[3] (تنها کاری که احسان الهی ظهیر در نقل روایت انجام داده، قسمت اول حدیث را که در مورد امین بودن پیامبر است حذف کرده، تا مشخص نگردد، امام رضا (علیه‌السلام) همان مقام امین بودن که در پیامبر (صلى‌الله‌عليه‌وآله) بود، به همه امامان اهل بیت، به عنوان وارثین پیامبر نسبت داده) ولی دکتر صابر طعیمه، غیر از حذف قسمت اول حدیث، در لفظ تصرف کرده و امین خداوند را به پسران خداوند تبدیل کرده که واقعاً غلو برای شیعیان دیده شود.

پی‌نوشت:

[1]. دراسات فی الفرق، صابر طعیمه، ص18. جهت مشاهده تصویر کتاب کلیک کنید.
[2]. الکافی، کلینی، ج1، ص223. «عن عبد الله بن جندب أنه كتب إليه الرضا عليه السلام: أما بعد، فان محمدا صلى الله عليه وآله كان أمين الله في خلقه فلما قبض صلى الله عليه وآله كنا أهل البيت ورثته، فنحن أمناء الله في أرضه، عندنا علم البلايا والمنايا، وأنساب العرب، ومولد الاسلام، وإنا لنعرف الرجل إذا رأيناه بحقيقة الايمان، وحقيقة النفاق، وإن شيعتنا لمكتوبون بأسمائهم وأسماء آبائهم، أخذ الله علينا وعليهم الميثاق، يردون موردنا ويدخلون مدخلنا، ليس على ملة الاسلام غيرنا وغيرهم، ...»
[3]. الشیعه و السنه، احسان الهی ظهیر، ص67. جهت مشاهده تصویر کتاب کلیک کنید.