دکتر صابر طعیمه، در مورد معرفی چند فرقه از فرق اسلامی، در کتابش در مورد شیعه این‌گونه می‌گوید که شیعه نه تنها در مورد امیرالمؤمنین غلو می‌کند، بلکه این غلو را به همه‌ی امامان دوازده‌گانه‌ی خود سرایت می‌دهد؛ وی از کتاب کافی نقل می‌کند که امام رضا (علیه‌السلام)، در ضمن نامه خود به شیعیان، چنین نوشته است که ما پسران خدا، در زمینش هستیم، علم رنج‌ها و گرفتاری‌ها، علم مرگ‌ومیرها و علم انساب نزد ماست، ...
وی ادعای غلو شیعه را کرده، اما برای بالا بردن شدت غلو، یکی از کلمات را عوض کرده، و به جای کلمه «امناء»، کلمه «ابناء» آورده، و آن را به عنوان اعتقاد شیعه معرفی کرده، تا این‌گونه القاء کند که تمام شیعیان دوازده امامی، دوازده پسر برای خدا قائل هستند.
وی در پاورقی به کتاب کافی، به نقل از کتاب «الشیعه و السنه» احسان الهی ظهیر آدرس داده است؛ ولی در کتاب احسان الهی ظهیر، نیز این کلمه «امناء» است که دکتر صابر طعیمه، آن را با تصحیف نقل کرده است.
شاید نقل وی از کتاب «الشیعه والسنه» به این دلیل باشد که عبارتی از ابتدای این روایت در آن کتاب هم حذف شده است و در کتاب «دراسات فی الفرق»، غیر از حذف قسمت اول حدیث، در لفظ امناء هم تغییر به‌وجود آمده و امین خداوند را به پسران خداوند تبدیل کرده که واقعاً غلو برای شیعیان دیده شود.
دراسات فی الفرق، صابر طعیمه، ص18.
مقاله: «تهمت، یکی از ابزار وهابیون در مقابل مخالفین»