اولين زائر و ثواب پياده رفتن به كربلا

  • 1398/07/21 - 23:13
امام صادق (علیه‌السّلام) می‌فرمودند: «کسی که پیاده به زیارت قبر حسین (علیه‌السّلام) برود خداوند متعال به هر قدمی که بر می‌دارد هزار حسنه برایش ثبت و هزار گناه از وی محو می‌فرماید و هزار درجه مرتبه‌اش را بالا می‌برد». سپس فرمودند: «وقتی به فرات وارد شدی ابتدا غسل کن و کفش‌هایت را آویزان نما و با پای برهنه و مانند بنده ذلیل راه برو و وقتی به درب...

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ در روایتی از امام صادق (علیه‌السّلام) نقل شده است که خداوند متعال فرشتگانی دارد که موکّل قبر حضرت امام حسین (علیه‌السّلام) می‌باشند. هنگامی که شخص قصد زیارت آن حضرت را می‌نماید حق‌تعالی گناهان او را در اختیار این فرشتگان قرار می‌دهد و زمانی که وی قدم برداشت فرشتگان تمام گناهانش را محو می‌کنند و سپس قدم دوّم را که برداشت حسناتش مضاعف و دو چندان می‌کنند و پیوسته با قدم‌هایی که برمی‌دارد حسناتش مضاعف می‌گردد تا به حدّی می‌رسد که بهشت برایش واجب و ثابت می‌گردد، سپس اطرافش را گرفته و تقدیسش می‌کنند و فرشتگان آسمان ندا داده و می‌گویند: «زوّار دوست خدا را تقدیس نمایید» و وقتی زوّار غسل کردند، حضرت محمّد (صلّی‌اللَّه علیه و آله و سلّم) ایشان را مورد ندا قرار داده و می‌فرماید: «ای مسافران خدا! بشارت باد بر شما که در بهشت با من هستید». سپس امیرالمؤمنین (علیه‌السّلام) به ایشان ندا نموده و می‌فرماید: «من ضامنم که حوائج شما را بر آورده نموده و بلاء را در دنیا و آخرت از شما دفع کنم، سپس پیامبر اکرم (صلّی‌ اللَّه علیه و آله و سلّم) با ایشان از طرف راست و چپ ملاقات فرموده تا بالأخره به اهل خود بازگردند».

امام صادق (علیه‌السّلام) می‌فرمودند: «کسی که پیاده به زیارت قبر حسین (علیه‌السّلام) برود خداوند متعال به هر قدمی که بر می‌دارد هزار حسنه برایش ثبت و هزار گناه از وی محو می‌فرماید و هزار درجه مرتبه‌اش را بالا می‌برد». سپس فرمودند: «وقتی به فرات وارد شدی ابتدا غسل کن و کفش‌هایت را آویزان نما و با پای برهنه و مانند بنده ذلیل راه برو و وقتی به درب حائر رسیدی چهار مرتبه تکبیر بگو سپس اندکی حرکت کن باز چهار بار تکبیر گفته بعد به طرف بالای سر حضرت برو و در آنجا بایست و سپس چهار مرتبه تکبیر بگو و نزد قبر نماز بخوان و از خداوند متعال حاجت خود را بخواه.[۱]

از هنگامی که نخستین زائر مضجع منور اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام)، جابر بن عبدالله انصاری در روز اربعین از مدینه به سمت کربلا رهسپار شد تا کنون هزار و اندی سال می‌گذرد. در این سال‌ها علما و اولیای الهی برای زیارت سیدالشهدا (علیه‌السلام) در روز اربعین اهمیت و جایگاه والایی قائل بودند و با پای پیاده از نجف اشرف به سوی کربلا رهسپار می‌شدند، بی‌شک جابر بن عبدالله، نخستین زائر کربلای معلی در روز اربعین سال 61 هجری است، این سنت حسنه نیز در سال‌های حضور ائمه معصومین (علیه‌السلام) با وجود حکومت سفاک و خونریز اموی و عباسی انجام شده است. در برخی از روایات تاریخی بیان شده است که زیارت کربلا با پای پیاده در زمان «شیخ انصاری» (متوفی سال 1281 قمری) رسم بوده است،‌ اما در برهه‌ای از زمان به ورطه فراموشی سپرده می‌شود که در نهایت توسط «شیخ میرزا حسین نوری» دوباره احیا می‌شود. این عالم بزرگوار اولین بار در عید قربان به پیاده‌روی از نجف تا کربلا اقدام کرد که 3 روز در راه بود و حدود 30 نفر از دوستان و اطرافیانش وی را همراهی می‌کردند، نیز با وی بودند، «محدث نوری» از آن پس تصمیم گرفت، هر سال این کار را تکرار کند، ایشان آخرین بار در سال 1319 هجری با پای پیاده به زیارت حرم أباعبدالله حسین (علیه‌السلام) رفت.

خاطره خواندنی آیت‌الله مکارم شیرازی از پیاده‌روی روز اربعین؛ ایشان نیز در دوران طلبگی سال‌های 1369 تا 1370 هجری قمری در نجف اشرف ساکن بوده است، این مرجع تقلید دو بار توفیق پیاده‌روی از نجف تا کربلا را داشته است. وی با پای برهنه از مسیر شط (رودخانه) که حدود 20 کیلومتر طولانی‌تر از مسیر کنونی نجف کربلاست و حدود 3 روز به طول می‌انجامید، به زیارت اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) مشرف شدند. آیت‌الله مکارم شیرازی با اشاره به خاطره پیاده‌روی از نجف به سوی کربلا، می‌گوید: «وقتی به یکی از این مُضیف‌ها رسیدیم، صاحب مضیف دعوت و اصرار کرد که مهمان او بشویم و آنجا استراحت کنیم، به او توضیح دادیم که چون امروز کم راه رفته‌ایم و باید مسافت بیشتری را طی کنیم، فرصت ماندن نداریم، پس از کمی اصرار او و امتناع ما، ناگهان صاحب مضیف که معلوم بود چند وقتی است که مهمان برایش نرسیده و از این بابت خیلی ناراحت است، ناگهان چاقویش را در آورد و تهدید کرد که من مدتی است مهمان برایم نیامده است و شما حتماً باید مهمان ما بشوید! اینقدر مهمانی کردن زائر امام حسین (علیه‌السلام) در نزد این‌ها اهمیت و ارزش داشت. ... البته بالاخره بعد از اینکه توضیح بیشتری برایش دادیم و قول دادیم که از طرف او زیارت کنیم، اجازه داد که ما برویم».[2]

منبع:
[1]. ابن قولویه، جعفر بن محمد، کامل الزیارات، ترجمه ذهنی تهرانی، تهران، چاپ: اول، 1377 ش. ص 434 و 435
[2]. خبرگزاری فارس، کد خبر: 13911005001128. کلیک کنید. 

 

تولیدی

افزودن نظر جدید

CAPTCHA
لطفا به این سوال امنیتی پاسخ دهید.
Fill in the blank.