وهابیون قسم خوردن به غیر خدا را شرک می‌دانند، ولی در صحيح مسلم آمده که پيامبر در مورد شخصی فرمود: «سوگند به پدرش که رستگار شد، اگر راست بگويد.» از اين روايت مشخص می‌شود که پيامبر به غير خدا قسم خورده است، پس نمی‌توان ادعا کرد که قسم خوردن به غير خدا شرک است، و اگر شرک بدانند به پيامبر اتهام شرک زده‌اند.

وهابیان در حالی‌که شیعیان را به اتهام غلو، تکفیر می‌کنند و آنان را مشرک می‌دانند، برای بالا بردن و مهم جلوه دادن پیشوایان و بزرگان خود، با جعل و نسبت دادن مطالب غیر واقعی و دروغین به غلو در حق آنان پرداخته‌اند. آنان می‌گویند: پیامبر اکرم فرمود: «افراد امین در پیشگاه خداوند، تنها سه نفر هستند: من، جبرئیل و معاویه.»

غلو وهابیت درباره پیشوایان خود یکی از شاخصه‌های فکری و اعتقادی آنان است. وهابیان در حالی‌ که شیعیان را به اتهام غلو، تکفیر می‌کنند و آنان را مشرک می‌دانند، برای بالا بردن و مهم جلوه دادن پیشوایان خود، با جعل و نسبت دادن مطالب غیر واقعی و دروغین به غلو در حق آنان پرداخته‌اند، از جمله حدیث جعلی هدیه قلم الهی به معاویه.

وهابیون اگر چه قائل به اجتهادند، اما اجتهاد آنان نازل­ترین نوع اجتهاد است و نمی‌­توان اجتهاد آنان را همان اجتهاد اصطلاحی نزد اصولیون دانست، بلکه اجتهادی ظاهرگراست؛ چرا که آنان اجتهاد را امری بسیار ساده و سایر شرایطی را که علما برای اجتهاد ذکر کرده­‌اند، ضروری نمی­‌دانند. آنان میان منابع بیشتر با نصوص قرآن و سنّت سر و کار دارند.

وهابیت معتقد است که امت هیچگاه بر گمراهی اجتماع نمی‌کند. آنان با استناد به حدیثی از پیامبر(ص) گمراهی امت را غیر ممکن می‌دانند و خود را اهل حق و حقیقت می‌پندارند، اما از سویی به اصل دیگری معتقدند که هیچ شخصی در مقابل حاکم نباید لب به سخن بگوید و باید از حاکم اطاعت کرد، زیرا اطاعت از او همانند اطاعت از خدا و رسول واجب است.

روزی رسول خدا (ص) فرمود: «خدایا کشور شام را برای ما مبارک گردان! خدایا کشور یمن را نیز برای ما مبارک گردان! صحابه گفتند: یا رسول الله، برای سرزمین نجد نیز دعا بفرمایید، تا مبارک شود. حضرت وقتی اصرار صحابه را شنید، فرمود: در این سرزمین آشوب‌ها و فتنه‌ها رخ خواهد داد و شاخ شیطان از این سرزمین بیرون خواهد آمد!