دیدگاه علمای اهل سنت
بیهقی از عالمان اهل سنت میگوید: حفظ اين اشعار بر همه مواليان و دوستداران على واجب است تا مفاخر آن حضرت را بدانند. حضرت علی با سرودن اشعاری مفاخر خود را در جواب نامه به معاویه بيان فرمودند: «محمّد، پيامبر خدا، برادر مهربان منست و حمزه، سرور شهيدان، عموى من، و جعفر، آنكه روز و شب با ملائكه در پرواز است ، پسر مادر من است، ...
علمای اهل سنت بر این باورند که شیعه به کسی اطلاق میشود که پیرو حضرت علی باشد و معتقد است که جانشین پیامبر اکرم، علی است؛ طبق صریح آیه قرآن و روایات وارده از پیامبر اکرم، خصوصاً در جریان واقعه غدیر خم در حضور 120 هزار نفر که از حج برمیگشتند، اما از آنجا که حق همیشه آشکار است برخی از علمای اهل سنت نیز به انصاف سخن راندند.
مخالفین مذهب تشیع سعی میکنند تا اثبات کنند که شیعه اصل و اساس خاصی ندارد و هر چه را هم اگر دارند از مذاهب اهل سنت یا اقتباس از آنان است و این در حالی است که با مراجعه به تاریخ اسلام خواهیم فهمید که مذهب شیعه که متصل به اهل بیت پیامبر است صاحب تصانیف و تالیفات فراوان از زمان پیامبر و بعد از آن بوده است.
علیرغم ادعاهای خلاف واقع دشمنان وحدت که آبشخور وهابی_صهیونستی دارند، حکومت ایران در حد بسیار بالایی توانسته است، رضایت اهلسنت را جلب نماید؛ آنان مانند شیعیان آزادانه مناسک خود را انجام میدهند. آنها بالغ بر 15000 مسجد دارند که از تعداد مساجد شیعیان هم بیشتر است و 330 حوزه علمیه اهلسنت با 30000 طلبه در کشور فعالیت دارند.
اشاعره و معتزله و امامیه گروههایی هستند که در مسائل اعتقادی و کلامی یا با هم اختلاف دارند و یا در برخی از جاها با همدیگر هم عقیده هستند، در بین این سه گروه، اشاعره و معتزله در بسیاری از موارد نسبت به همدیگر اختلافات شدیدی دارند، و نسبت به دیدگاههای همدیگر با شدت برخورد کرده و همدیگر را تخطئه میکنند، از جمله در صفات خداوند.
از اختلافات شدید میان شیعه و اهل سنت، وجود خداوندی است که مذهب شیعه قائل به عدم جسمیت خداوند هستند، چرا که صریح آیه قرآن است که خداوند به حضرت موسی فرمود» ای موسی! تو هرگز مرا نخواهی دید؛ اما در مذهب اهل سنت قائل به جسمیت خداوند هستند، چرا که دلیل آنها وجود روایات جعلی است که در کتب معتبرشان وجود دارد.
عالمی منصف همچون ابنابیالحدید در وصف حضرت علی (ع) اینچنین بهحق و زیبا میگوید: «اگر سخن از جهاد و جنگ شود، علی، آقای مجاهدین و جنگجویان است و اگر صحبت از فقه و تفسیر گردد، علی رئیس فقهاء و مفسرین است و اگر از عدل و توحید سخن به میان آید، او امام اهل عدل و موحدین است و بر خدا کار مشکلی نیست که عالَمی را در یک نفر جمع کند.»
تقیه در دین اسلام از فروعاتی است که مسلمان باید آن را مدّ نظر داشته باشد تا به وسیله آن بتواند حفظ جان خود یا اموال و یا آبرو کند، و این دستور صریح قرآن و پیامبر و امامان معصوم میباشد. اما مغرضین از وهابیت با این اتهام سعی میکنند تا مذهب شیعه را از دین اسلام خارج کنند در حالیکه بزرگان اهل سنت به آن اعتقاد دارند.
عالم سنی جناب ابنابیالحدید در وصف خطبه 109 حضرت علی (علیه السلام) میفرماید: این کلام چه اندازه ارزش و روشنی دارد و تا چه اندازه زیبا و خوشمنظر و عظیمالقدر است و چگونه در دلها اثر میکند و خوف و خشیت در انسان به وجود میآورد، حتی بر زندیق ملحدی که مطلقاً قیامت را قبول ندارد خوانده شود، قوایش را سست و قلبش را ترسان میکند.
از شیخ شلتوت، عالم بزرگ الازهر سؤال کردند که آیا تقلید از شیعه را منع میکنید؟ جواب داد: کسیکه مجتهد نیست باید از مذهبی صحیح تقلید کند؛ شیعیان، یا امامیه، هدایت یافتهاند؛ آنها اصولی برگرفته از قرآن و سنت دارند و اختلافی بین آنها و دیگر مذاهب سنی نیست؛ مذهب فقهی آنان تدوین یافته است، و اعتقاد به آن همانند سایر مذاهب جایز است.
شیخ سلیم البشری، رئیس دانشگاه الازهر مصر، طی نامهنگاریهای متعدد با عالم بزرگ شیعه، علامه شرف الدین، به راه حق آشنایی پیدا کرد و دیدگاه خود را دربارهی مذهب تشیع در نامهای اینچنین بیان میدارد: «گواهی میدهم که شما در اصول و فروع دین بر راه اهل بیت هستید و من پیش از این ارتباط با شما، دربارهی مذهب تشیع سخت در اشتباه بودم.»
از فخر رازی پرسیدند چرا "بسم الله الرحمن الرحیم" را در نماز بلند تلاوت میکنی؟ گفت: چون علی بن ابیطالب (علیه السلام) در جمیع نمازهایش «بسم الله الرحمن الرحیم» را بلند میخواند و هر کس در دینش به علی اقتدا کند، قطعا هدایت خواهد یافت، زیرا رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در حق علی فرمود: خدایا حق را آنجا قرار ده، که علی هست.
شیخ صالح المغامسی روحانی اهل سنت عربستان و امام جماعت مسجد قبا در جلسه تفسیر قرآن با تأکید بر مسئله وحدت مذاهب اسلامی گفت: اهل سنت و شیعیان و اسماعیلیه و اباضیه، همگی به ربوبیت خداوند اعتقاد دارند وهمگی به حضرت محمد (ص) معتقدند؛ بنابراین نباید میانشان کینه و کشتار و خونریزی باشد و نباید به آنچه موجب هلاکت یکدیگر است، دامن بزنند.
بعد از رحلت پیامبر وقتی مسیر مسلمانان منحرف شد، عدهی خاصی از اصحاب پیامبر در اطراف حضرت علی(ع) باقی ماندند، و مذهب تشیع از همان زمان، با این تفکر پایهریزی شد، اما عجیب اینجاست که مدعیان مذاهب جدید که خود را داعیهدار اسلام میدانند، پیشوایانی دارند که در اواخر صدهی اول و یا در قرن دوم هجری متولد شدند.