بنی امیه

05/23/1400 - 12:13

ابن‌تیمیه، دشمن اهل‌بیت، با وقاحت تمام عدم بیعت امام حسین (علیه‌السلام) با یزید را، عامل ظلم و طغیان و سرکشی بر علیه خلیفه‌ی وقت می‌داند؛ او امام را مقصر اصلی حادثه‌ی عاشورا معرفی می‌کند، در حالیکه با حاکمی مانند یزید، به عنوان حاکم اسلامی نمی‌توان بیعت کرد!

04/05/1400 - 11:32

محمد بن جریر طبری، تاریخ نویس مشهور اهل سنت اذعان می‌‌کند که معاویه بن ابوسفیان در زمان استانداری و بعد از آن، در زمان پادشاهی خود بر امت اسلامی، به جای آن‌که سبب تبلیغ و ترویج اسلام به مناطق مختلف دنیا باشد، سبب ترویج بت‌پرستی و تجارت بت بوده است؛ هندوستان بهترین بازار برای فروش بت‌های معاویه بود.

07/02/1399 - 09:32

مروان به تبعیت از معاویه و ممانعت از زیارت قبر شریف رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) توهین به امام حسن مجتبی (علیه‌السلام) و جلوگیری از دفن شدن آن حضرت در کنار جد گرامیشان و... دشمنی خودش را با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) و اهل‌بیت آن حضرت را به اثبات رساند.

07/11/1398 - 19:51

از اوزاعی نقل شده است که زمانی‌که سر امام حسین آورده شد، مردی از شام بلند شده، و امام حسین و پدرشان را لعن و نفرین کرد؛ واثله صحابی بلند شد و قسم یاد کرد که پس از شنیدن حدیث کساء از پیامبر اکرم، همیشه حب اهل بیت را داشته‌ام و ماجرای آیه تطهیر را نقل کرد؛ گفته شده که اوزاعی در فضائل، غیر از این حدیث نقل نکرده است. ... از زهری نیز در فضائل، فقط یک حدیث نقل شده است و علت آن ترس از بنی‌امیه بود.

03/23/1397 - 11:10

احمد بن علی بن شعیب معروف به نسایی، نویسنده یکی از صحاح سته اهل‌سنت از جمله بزرگان و حفاظ حدیث است که به دلیل بیان فضائل امام علی (علیه‌السلام) مورد غضب و ضرب و شتم طرفداران و حامیان حکومت اموی قرار گرفت.

03/10/1397 - 11:28

ابن ابی‌هریره که از بزرگان مذهب شافعی به شمار می‌رود، به عنوان یکی از مدافعان بنی‌امیه با پیروی از اندیشه‌های امویان می‌نویسد: اگر بلند خواندن «بسم الله الرحمن الرحیم» جزء شعارهای شیعیان شده باشد، مستحب است به خاطر مخالفت با آنان «بسم الله الرحمن الرحیم» را آهسته بخوانیم.

03/10/1397 - 10:50

فخر رازی پس از ذکر روایات مختلف و متعارض درباره نحوه قرائت «بسم الله الرحمن الرحیم»، روایات جهر (بلند خواندن) را ترجیح می‌دهد و معتقد است پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، عمر، ابوبکر و امام علی (علیه‌السلام) همواره آن را بلند می‌خواندند.

03/09/1397 - 22:54

بر خلاف وهابیت بسیاری از علمای اهل‌سنت معتقد به جواز بلکه استحباب لمس کردن و بوسیدن قبور اولیای الهی و در رأس آن‌ها پیامبر اسلام هستند. سمهودی می‌گوید: «هنگامیکه بلال از شام برای زیارت پیامبر مشرّف شد، نزد قبر پیامبر آمد و نزد قبر گریه می‌کرد و صورتش را بر آن می‌مالید. سندهای این روایت خوب است»

03/09/1397 - 10:49

دو قبیله بزرگ مکه، بنی هاشم و بنی امیه در جوار کعبه زندگی می‌کردند. قبیله بنی هاشم سیادت و آقایی به‌دست آورد و بنی امیه به آنها حسادت می‌ورزیدند و کینه نسبت به این خاندان داشتند و مترصد فرصتی بودند تا زهر خود را بریزند، که بعد از رحلت پیامبر و دوران خلفای غاصب این امر میسر گردید.

02/28/1397 - 00:17

معاویة بن ابوسفیان جزء صحابه‌ای است که پرونده‌ای سیاه و تاریک دارد. او جزء معدود افرادی است که مورد لعن و نفرین رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) قرار گرفت. با این اوصاف دوستداران او برای تطهیر او، فضادلی جعلی را نقل می‌کنند تا چهره واقعی او را بپوشانند. شاید هم می‌خواهند با نقل چنین اکاذیبی او را هم‌طراز حضرت علی قرار دهند.

01/28/1397 - 12:49

مروان بن حکم بن ابی العاس در سال دوم هجری (و بنا بر قولی در سال پنجم هجرت)، در روز وقوع جنگ احد متولد شد و موفق به دیدار پیامبر نشد و از این رو، وی در زمان رحلت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) در سن حدود هشت سالگی بوده و صحابی نیست؛ او که همراه پدرش به طائف تبعید شده بود، تا زمان به حکومت رسیدن عثمان به مدینه برنگشتند.

11/09/1396 - 16:29

یوسف مردانی را باید آینه تمام نمای حسن بصری دانست. زیرا همان‌گونه که حسن بصری از سینه چاکان خلفای بنی امیه و بنی‌عباس بود و آن‌ها را تنها برپاکنندگان دین اسلام می‌دانست، یوسف مردانی نیز همانند حسن بصری به تعریف و تمجید از خلفای بنی امیه و بنی‌عباس پرداخته و همه آن‌ها را شیعه و اهل علم و فضل و حدیث معرفی کرده است.

03/14/1394 - 14:12

با تتبع در تاریخ سخنان عجیبی درباره بخشش و سخاوت معاویه به چشم می‌خورد با توجه به اینکه معاویه چهل سال در شام به عنوان حاکم مسلمین بود. لذا اولاً باید گفت: پیرزنان بنی‌عباس از بزرگان رجال بنی‌امیه سخاوتمندتر بودند. ابن ابی‌الحدید معتزلی شافعی می‌گوید: «اگر چنانچه خواسته باشیم مقایسه‌ای بین پادشاهان بنی‌عباس و بنی‌امیه...

02/29/1394 - 08:21

معاویه همواره در مقایسه گذشته خود و خاندانش با امیرمؤمنان علی (علیه السلام) و خاندان حضرت، درگیر رنج جانکاهی بود که قابل توصیف و سخن گفتن نیست، چرا که او میراث دار فضایح اجدادی خود در برابر فضایل بی‌شمار بنی‌هاشم خصوصاً حضرت علی(علیه السلام) بود و به شدت از این عقده‌ها احساس حقارت می‌کرد، لذا او برای سرپوش گذاشتن بر این کمبودها...