پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ خداوند در مدینه، به پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله، از همسرشان، ماریه قبطیه، فرزندی عطا کرد که پیامبر فرمود: «نام پدرم، حضرت ابراهیم را بر او نهادم»؛ تولد ابراهیم، باعث خوشحالی پیامبر شد.

این فرزند، یک سال و نیم، بیشتر عمر نکرد و در روزی که ابراهیم درگذشت، هم‌زمان با مرگ او، خورشیدگرفتگی نیز رخ داد؛ برخی مردم، این پدیده را به مرگ ابراهیم نسبت دادند.

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله این باور را رد کرد و فرمود: «خورشید و ماه، دو نشانه الهی هستند و برای مرگ یا زندگی هیچ انسانی، نمی‌گیرند.»

مبارزه پیامبر اکرم با عقاید خرافی، به حدی بود که حتی با خرافه‌ای که به نفع خود و پیشرفت هدفش بود نیز، مقابله می‌کرد، تا مردم با حقیقت آشنا شوند.

به گفته شهید مطهری، پیامبر نخواست از جهل و نادانی مردم برای پیشبرد اهداف استفاده کند، بلکه بر آن بود تا با ارتقای آگاهی و بینش مردم، از مسیر علم و معرفت آنان را هدایت نمایند.