تشکیلات بهائیت در حالی سالروز همدستی عبدالبهاء با استعمار فرانسه برای ورود به تونس و سرکوب فکری آزادی‌خواهی و استعمارستیزی در این کشور را جشن گرفت که ادیان الهی؛ هیچ گاه ابزار توجیه و تثبیت قدرت متجاوزین و ستمگران نبوده‌اند.

اما چرا فرانسه تفکر بهائیت را برای مستعمره خود پسندید؟!

استعمار فرانسه با اوج گیری موج استعمارستیزی مردم تونس روبه‌رو شد، برای ساکت کردن آزادی خواهی مردم مسلمان این کشور، دست به دامن تفکرات استعمارپذیری و ظلم پذیری بهائیت شد.

تفکراتی که بر خلاف ایدئولوژی ظلم ستیز اسلام، تجاوز دیدگان را: از مقاومت و جهاد با متجاوزین نهی می کرد، ثمره آزادی خواهی را فتنه و آتش خاموش نشدنی می دانست، حمل سلاح را حرام کرده بود، اطاعت از حکومت های مستبد را واجب و هرگونه دم سازی با آزادی خواهان را ممنوع می دانست، آزادی خواهی را امری حیوانی و فریب کارانه معرفی، با ترویج تفکر جبرگرایانه، اطاعت از حاکمین را به خاطر موهبت الهی قدرت به آنان لازم دانسته و آزادی خواهی را موجب خروج انسان از دایره ادب و وقار معرفی و آن را عامل فرومایگی می دانست.

جهت مطالعه بیشتر، کلیک کنید...