اگر نگاهی به کتب فریقین داشته باشیم مشاهده می‌کنیم که عایشه همسر پیامبر اکرم توسط مکر و حیله معاویه در سن 67 سالگی کشته شد.[1] تاریخ می‌نویسد معاویه از عایشه کینه به دل داشت، چرا که در حضور مردم او را شرمسار و رسوا کرد و علت آن این بود که: معاویه روی منبر نشسته بود و می‌خواست برای فرزندش یزید بیعت بگیرد، ولی عایشه به او گفت آیا سه خلیفه پیش از تو برای پسرانشان بیعت گرفتند؟ گفت نه! عایشه گفت پس تو به کدام‌یک از آن‌ها اقتداء می‌کنی؟ معاویه از این سخن او شرمسار شد و چاهی بر سر راه عایشه حفر کرد و عایشه در آن افتاد و مرد.[2]
لذا با مرگ عایشه که با مکر و حیله معاویه صورت گرفته بود، پسر عمر بن خطاب بر او گریه کرد و این خبر به معاویه که هنوز در مدینه بود، رسید و به عبدالله بن عمر گفت: آیا برای مردن یک پیرزن عجوزه گریه می‌کنی؟ عبدالله گفت: تمام فرزندان ام المومنین بر او گریه می‌کنند، البته کسی‌که فرزند او نباشد -یعنی مومن نباشد- بر او گریه نمی‌کند.[3]
در نتیجه اولاً: با ملاحظه به این حدیث می‌توان دریافت که معاویه که به ادعای اهل سنت خال المومنین است، گریستن فرزند عمر بن خطاب بر عایشه را به باد مسخره گرفت و عبدالله بن عمر هم با جواب دندان‌شکن و کوبنده معاویه را ضایع و رسوا کرد.
ثانیاً: در جواب عبدالله بن عمر، معاویه را که دستش در قتل عایشه، همسر پیامبر اکرم، آلوده است را بی دین و مرتد معرفی می‌کند.
ثالثاً: این‌که اهل سنت گریه بر اموات را جایز نمی‌دانند، این عبدالله بن عمر است که گریه بر عایشه را روا می‌داند و جواب دندان‌شکن به معاویه می‌دهد.
تو خود از این مجمل کلام مفصل خوان

پی‌نوشت:

[1]. «علت مرگ عایشه توسط معاویه چه بود؟»
[2]. صراط المستقیم، نباطی بیاضی، مکتبه المرتضویه، تهران، ایران، ج3 باب 12 ص45.
[3]. وفیات الاعیان، ابن خلکان، دارالفکر، بیروت، لبنان، ج3 ص16. جهت مشاهده تصویر کتاب کلیک کنید.