در تاریخ آمده است که برخی از اصحاب پیامبر اسلام از شرکت در مراسم تشییع پیکر پیامبر اکرم خودداری کردند و به سقیفه بنی ساعده شتافتند تا یکی را از میان خود، به عنوان خلیفه مسلمانان انتخاب کنند. عمل ایشان برای هر مسلمانی دردآور است که چگونه برخی از صحابه، صبر نکردند تجهز پیامبر صورت گرد و از شرکت در مراسم دفن بدن پیامبرشان خودداری کردند، در حالی‌که ادعای اسلام و ایمان داشتند و آن را اعلام هم می‌کردند؛ البته برخی از اینان همان کسانی بودند که در لحظات پایانی عمر پیامبر اکرم گفتند: پیامبر هذیان می‌گوید، و پس از رحلت ایشان گفتند او نمرده است و.... و باعث تأخیر در دفن بدن پیامبر شدند و به مقام شامخ خاتم الانبیاء (صلی‌الله‌علیه‌وآله) اهانت و جسارت کردند.
آنان این صحنه‌سازی‌ها و جسارت و ... را کردند تا زمینه‌ی نقشه‌ی از پیش تعیین شده را فراهم آوردند؛ حتی قبرکن مهاجرین، یعنی ابوعبیده جرّاح هم در حفر قبر رسول خدا حضور نداشته و به طرف سقیفه شتافت تا سنگ خلافت بناحق قریش را نهاده، مشروط بر این‌که سومین خلیفه باشد.[1] این فرصت طلبی او نشان از زیرکی او بوده است؛ چنان‌چه مغیره بن شعبه درباره‌ی او می‌گوید: دو زیرک قریش عبارتند از ابوبکر و ابوعبیده جرّاح.[2] البته او قبل از عمر بن خطاب از دنیا رفت و به آرزویش نرسید. پس از جستجو و نیافتن ابوعبیده، بنی‌هاشم بناچار از قبرکن انصار، به‌نام «ابوطلحه زید بن سهل» درخواست کردند تا این کار را انجام دهد.[3]
اما کسانی‌که مراسم خاکسپاری پیامبر اکرم را عهده‌دار شدند، بنی‌هاشم و گروهی از صحابه خاص مانند سلمان، ابوذر، عمار یاسر، حذیفه، مقداد و ... بودند، برخی از صحابه، بزرگان انصار و چند تن از مهاجرین، دفن و کفن پیامبر را رها کرده و به امر جانشینی پس از پیامبر اکرم پرداختند؛ در نتیجه پیامبر را باید مظلوم‌ترین فرد تاریخ اسلام و حتی بشریت دانست؛ چرا که خود آن حضرت می‌فرماید: هرگاه بر یکی از شما مصیبتی وارد شد، از مصیبت من یاد کنید که آن، بزرگ‌ترین مصیبت‌هاست.[4]

پی‌نوشت:

[1]. تاریخ طبری، طبری، موسسه الاعلمی للمطبوعات، بیروت، لبنان، ج2 ص452.
[2]. تهذیب الکمال، مزّی، موسسه الرساله، بیروت، لبنان، ج9 ص364.
[3]. تاریخ طبری، طبری، موسسه الاعلمی للمطبوعات، بیروت، لبنان، ج2 ص452.
[4]. طبقات الکبری، ابن سعد، دارصادر، بیروت، لبنان، ج2 ص275. جهت مشاهده تصویر کتاب کلیک کنید.