از مسلمات تاریخ اسلام این است که عمر بن خطاب در برابر درخواست قلم و کاغذ توسط پیامبر در بیماری ایشان، برای نوشتن مطلبی که امت اسلامی هرگز پس از او گمراه نشود، به مخالفت برخاست و گفت: «انّ الرجل لیهجر... حسبنا کتاب الله[1] این مرد هذیان می‌گوید و کتاب خدا ما را کفایت می‌کند.» در ادامه، ابوبکر و عمر، با عمل به این سخن، از کتابت و نقل حدیث در زمان خلافتشان منع کردند.[2]
هم‌چنین عمر بن خطاب، بزرگانی از صحابه، مانند ابوذر غفاری، ابن مسعود، ابودرداء و ... را به‌خاطر نقل روایت از پیامبر، تا زمان مرگ خود در مدینه حبس کرد.[3]
حاکم نیشابوری و ذهبی حبس صحابه را در مدینه توسط عمر بن خطاب نقل کرده‌اند و این قضیه تاریخی را پذیرفته‌اند.[4]
این در حالی است که امت اسلامی علاوه بر این حقیقت تلخ، به اتفاق با این سیره خلیفه مخالفت کرده‌اند و برخی از علمای اهل سنت مانند ذهبی درباره‌ی سخن عمر، کلام عجیبی دارد و می‌گوید: «گفتن (حسبنا کتاب الله) شعار خوارج است.»[5]
در نتیجه طبق برداشت این عالم اهل سنت، کسانی‌که با پیامبر اکرم که نص صریح قرآن در این‌باره می‌فرماید: «وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌.[ نجم/ 3] از روی هوا و هوس سخن نمی‌گوید.» به مخالفت آشکار پرداخته‌اند، خوارج و منافقانی هستند که وعده عذاب الهی به آنان داده شده است.
فاعتبروا یا اولی الابصار

پی‌نوشت:

[1]. صحیح بخاری، بخاری, دار ابن کثیر، بیروت، لبنان، ج1 ص54 حدیث114.
صحیح مسلم، مسلم نیشابوری، دار الاحیاء التراث العربی، بیروت، لبنان، ج5 ص76 حدیث4322.
[2]. البدایه و النهایه، ابن کثیر، مکتبه المعارف، بیروت، لبنان، ج8 ص115.
سیر اعلام النبلاء، ذهبی، موسسه الرساله، بیروت، لبنان، ج2 ص602.
[3]. طبقات الکبری، ابن سعد، مکتبه العلوم و الحکم، بیروت، لبنان، ج2 ص336.
[4]. مستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، دار الکتب العلمیه، بیروت، لبنان، ج1 ص110. جهت مشاهده تصویر کتاب کلیک کنید.
سیر اعلام النبلاء، ذهبی، موسسه الرساله، بیروت، لبنان، ج2 ص343 شماره 68. جهت مشاهده تصویر کتاب کلیک کنید.
[5]. تذکره الحفّاظ، ذهبی، مکتبه الحرم المکی، ریاض، عربستان، ج1 ص3. جهت مشاهده تصویر کتاب کلیک کنید.