از دیدگاه اسلام رحمانی (با قرآئتی که تئوری پردازان آن دارند) معنویت، مثل افیون عمل می‏‌کند و مردم را از مقاومت و مبارزه در برابر ظلم و فساد باز می‌‏دارد و به آن‌‏ها می‌‏آموزد که برای رسیدن به آرامش و لذت و رفاه باید به‌جای اخلاق جنگ، اخلاق صلح داشته باشند و بتوانند دیگران را ببخشند.

حرکات یوگا همراه با دستوراتی برای تمرکز و کنترل ذهن انجام می‌‏شود و هدف از انجام‏شان، فراوری از جسم و ذهن است. وضعیت‏‌های بدنی دروازه‏‌ی ورود نیرویی است که گفته می‌‏شود در بدن انسان نهفته (کندالینی) و بیداریش انسان را به آگاهی برتر می‌‏رساند. این آگاهی معمولاً به صورت نمادین در قالب خدایان شیطانی نشان داده می‌‏شود.

خدای درون یا ندای درون مبحثی است که در شبه معنویت‌های جدیدی مانند قانون راز مطرح می‌شود. که این خود یکی از انحرافات خداشناسی و متزلزل کننده عقاید مخاطبین است. با این نگاه خداوند از یک جایگاه متعالی و بیرونی به یک جایگاه نازل و درونی منتقل می‌شود و خدای درون دیگر خدای متعال و قاهری نیست که ادیان الهی معرفی می‌کنند.

یکی از مبانی اولیه در شبه معنویت‌های نوظهور متکی کردن مخاطبین به نیروی درون است. یعنی به هر چیزی که فکر کنی به آن خواهید رسید. و نام آن را قانون جذب می‌گذارند. قانون جذب می‌گوید: «هرچیز را در ذهنت مجسم کنی، آن را در دست‌هایت خواهی داشت» سوالی که مطرح است این است که جایگاه خداوند در عرصه آفرینش چه می‌شود؟

پائولو کوئلیو در کتاب زهیر خود مجموعه‌ای از اعتقادات خود را به مخاطبینش القاء می‌کند. وی در بخشی از کتابش رابطه‌ی آزاد بین و زن مرد را توجیه می‌کند و در جای دیگر به ترویج مواد مخدر و مشروبات الکلی روی می‌آورد و در بخش دیگری از کتاب به تائید و تبیلیغ علوم غریبه و حرام مانند جادوگری می‌پردازد.

مکتب اشو یکی از مکاتبی بود که پیروان زیادی به خود جذب کرد. یکی از توصیه‌های او جهت دوری از مشکلات رقص و لودگی است. وی می‌گوید: اگر مردم بتوانند کمی بیشتر به رقص آواز بپردازند مشکلاتشان به تدریج ناپدید می‌شود. این همان عصیانی است که اشو در قالب عرفان و معنویت به خورد مخاطبین خود می‌دهد.