در فرهنگ، کره شمالی و جنوبی با هم برابر و یکسانند در تاریخ هم چنین است اما ایا از نظر شما این دو کشور با هم برابرند؟ قطعا که چنین نیست چون شما تصاویری ذال بر زیبای فرهنگ و تاریخ یک کشور دیدید دلیلی بر صحت داشتن این نیست صنعت سریال و کیپاپ این کشور با الگو برداری مستقیم از فرهنگ غربی تاسیس شده و روز به روز این رخنه بیشتر میشود تاجایی که زبان این کشو پر از واژگان انگلیسی و اصطلاحات امریکایی شده است کشوری که دارای فرهنگ غنی باشد به دنبال ساخت فیلم از اساطیرخود میرود نه ساخت فیلم هایی برای صادر کردن بخش کوچکی از فرهنگ خود(ان هم برای مردم خود که برای به یاد اوردن اسم کشورشان نیازی به فکر نداشته باشند )، شما خودتان را دچار سوگیری نسبت به این مسئله نشان داده‌اید پس واضح از که توان تصمیم گیری کنید مخصوصا که منابع شما سریال ها فیلم ها و تبلیغات رسانه ای است شما میانگین سن، اماره وابستگی به رسانه و خودکشی در کره را مطالعه کرده اید امروزه تنها چیزی که از فرهنگ باستان کره باقی مانده غذا، غذا، غذاست دیگر خود مردم شما به ظاهر ستارگان سینما، کیپاپ و... این کشور نگاه بیندازید بعد با خوانندگان رپ، و بازیگران غربی مقایسه کنید انگاه متوجه خواهید شد که فرهنگ این کشور نابوذ شده، در دوران جنگ سرد زمانی که جنگ دو کره اتفاق افتاد اگر نیروهای امریکای و اروپایی سازمان ملل به رهبری امریکا به کمک این کشور نمی امد امروز کشوری به نام کره جنوبی در کتاب های تاریخی به دانش اموزان پرس داده میشد، در مقابل این کمک ها بلوک غرب کره و ژاپن رو سدی میدیدند برای جلوگیری از رخنه ی کمونیسم در شرق اسیا پس برای جلوگیری از سقوط این دو کشور فرهنگ خود را به این کشور ها صادر کرد فرهنگ، که ظاهر را ارزش انسان، همراه شدن با موج مود و فشن را منش و ساختن زندگی خوب با زرق و برق مود و کیپاپ با الگو برداری از ستاره های سینما و خوانندگان و سلبریتی ها میداند، حتی خود نوجوانان کره دچاره حس ناکامی میشوند حتی با این که انها حقیقت را از نزدیک لمس میکند میدانند انچه در سریال هاست فقط بالنی پر از هوا برای تبلیغات است تاسف بار است که هر انچه در سریال ها می‌بینید را باور میکنید، در اماری جدید 58 درصدر شهروندان ژاپن زندگی و واضع معیشتی خود را سخت و حتی بسیار سخت میدانند.در زمان قدیم هرچه لباس پوشیده تر و کامل تر باشد طبقه ی اجتماعی ان شخص هم بالا تر بود. چین به دلیل جمعیت بالا و قحطی های طولانی که متحمل این کشور این نوع غذاخوردن توسط جامعه چین پذیرفته و امری عادی به حساب مباد، درباب فرهنگ ایرانی و سنتی ما بله این امر به جد باید توسط مسئولین پیگیری بشه اما اگر کشوری مورد تهاجم فرهنگی باشد میتواند هم مردم خودش و هم مردم کشور های دیگر را راضی نگه دارد قطعا خیر، در قرون وسطی فرهنگ ایران با کتاب های خیام به کشور های اروپایی صادر میشد دقیقا نه ماه قبل از انتشار کتاب چارلز داروین موجی از همه گیری کتاب های خیام در اروپا شروع شده بود که با اگر اثار اندیش مردانی مثل شوپنهاوررا مطالعه کنید مثال های زیادی از بوستان سعدی خواهید دید که این نشان گر توجه و پذیرش فرهنگ و تفکر ایرانی اسلامی در جهان به شمار میآید