پاسخ به نیما: 1. بدون مطالعه و داشتن آگاهی، نظر ندهید. 2. در متون زرتشتی هیچ اسمی از کوروش نیست. 3. در متون عبرانی، کوروش، ذوالقرنین نامیده نشده. بلکه پادشاهان پارس و ماد (نه صرفاً کوروش) به یک قوچ دوشاخ وحشی تشبیه شدند که به همه شاخ میزنند و عاقبت شکست میخورند. درحالیکه ذوالقرنین قرآن، انسانی محترم و پیروز است. (نه وحشی شکست خورده). 4. ایرانیان در راه اسلام، بیشترین جانفشانی‌ها را داشتند. بزرگترین مبلغین اسلام، ایرانیان بودند. جریان استعمار میخواهد با ارائه الگوهای فِیک، مؤلفه‌های قدرت ایرانیان را حذف کند. نام کوروش در دو هزار سال گذشته، هیچ گاه مایه اتحاد ایرانیان نبود. امروز بسیاری از ایرانیان (از جمله اکثر عرب‌ها، تُرک‌ها و...) نسبت به کوروش، هیچ احساس تعلق‌ یا پیوند هویتی ندارند. از سویی، جریان باستان‌‌گرای آریایی با شعارهای ضد عربی، ضد تُرکی و حتی ضد اسلامی، مایه‌ی رنجشِ بسیاری از ایرانیان و جدایی مردم از یکدیگرند. در هشت سال دفاع مقدس، در سنگرها یادی از کوروش و داریوش و خشایارشا نبود. نام کوروش در سختی‌ها به فریاد ما نرسید و فقط در لحظات سرمستی به زبان آورده می‌شود. کوروش‌دوستی و کوروش‌پرستی، چاقویی است که دسته‌ی آن در اختیار جریان استعمار است.