با تشکر از اینکه دیدگاه خود را فرستادید. به نظرم من: 1. درقرآن آمده که قرآن معجزه است. اما پیامبر، معجزات دیگری هم دارد. در همین قرآن آمده که مشرکین به پیامبر میگفتند: ساحر! (یعنی جادوگر)، خوب اینها چه چیزی از پیامبر می‌دیدند؟ قطعاً معجزاتی از پیامبر می‌دیدند و چون نمیتوانستند تحمل کنند، رفتار پیامبر را سحر می‌نامیدند. پس پیامبر، معجزات زیادی داشت و در روایات هم آمده که بارها درختان و سنگها و... در حضور مردم به صدا درمیآمدند و به رسالت پیامبر، شهادت میدادند. کفار میگفتند این چیزها سِحر و جادو است. پس قرآن نگفته پیامبر معجزه ندارد. بلکه مشرکین، کوهی از طلا و... به عنوان معجزه میخواستند و چون بهانه بود، پیامبر به اینها پاسخ منفی میدادند و میگفتند من هم بشری مثل شما هستم و هر معجزه ای خدا بدهد من ارائه میکنم، نه هر چیزی که شما دلتان بخواهد. اما معجزه بودن قرآن هم لایه های زیادی دارد. یک ساحت آن، تَحَدّی است. یعنی در قرآن آمده که اگر میتوانید یک آیه مثل قرآن بیاورید. آنها به دلایل و از زوایای مختلف نمیتوانستند. یک زاویه این بود که آنها هر گاه میخواستند آیه ای مثل قرآن بیاورند، مغز و قلبشان و یا حتی زبانشان قفل میشد و ناتوان میشدند (این مربوط به همان زمان پیامبر است). به همین خاطر، دشمنان سرسخت پیامبر از آوردن آیه ای مانند قرآن عاجز بودند نتوانستند به تحدی قرآن پاسخ بدهند. 2. حضرت علی (ع) خودرا پیرو محض و سرباز پیامبر معرفی میکرد. چطور میفرمایید محمد (ص) آدم خوبی نبود، اما علی (ع) انسان خوبی بود؟ علی (ع) شاگرد و پیرو و سرباز و وصیّ محمد (ص) بود.