پیروی از رهبران تصوف (که بسیاری از آنان شیّاد هستند)، انسان را به زوال عقل و سقوط دچار میکند. انسان گرفتار سفاهت می‌شود. اما پاسخ به مجید: 1. او ادعا کرد که «تمام هستی، تابع موسیقی است»، سخنی که به کار لایک گرفتن در اینستاگرام میخورد، اما ارزش علمی و عقلی ندارد. چون تعریف موسیقی (خُنیا)، معرفت الحان و آنچه التیام الحان بدان بُوَد است. تمام هستی، تابع معرفت ما از الحان نیست. میتوان گفت که تمام هستی، متأثر از امواج است. 2. سماع (رقص صوفیانه) حرام است، چون بدعت است. تحریک جنسی شدن یا نشدن، یک بعد از چند بُعد قضیه است. بماند که بسیاری از بزرگان صوفیه، شاهدباز و دچار فساد جنسی بودند. در همین سایت، اسنادی در این زمینه ارائه شد. 3. مراجع اگر در پی کاسبی بودند، همچون سران فاسد تصوف، به رقص و خنیاگری و شاهدبازی و... می‌پرداختند و به نام عشریه و... جیب پیروان خود را خالی میکردند. حال آنکه مراجع و زُعَمای شیعه، غالباً زندگی‌های زاهدانه و مبتنی بر پارسایی و تقوا داشتند و دارند. آنان نه از بیت المال، بلکه از وجوهات و موقوفات و آن هم صرفا به اندازه نیاز بهره می‌برندو موقوفاتی که مؤمنین برای استفاده آنان وقف کردند. اما بسیاری از سران تصوف، با دروغو نیرنگ، خود را قطب و جانشین خداوند مینامند و جیب فریب خوردگان را خالی میکنند. مردم را فقیر و بر ثروت خود می‌افزایند. این ادعا که مراجع «در هیچ مساله اقتصادی و اجتماعی و سیاسی هیچ نظری نمیدهند» دروغ است. اینکه به عیش و نوش مشغولند هم دروغ است. عیش و نوش، عمل بسیاری از سران تصوف است.