لوحه های گلی و ترجمه آنها نشان داده که پارس در واقع بخش شرقی انشان و سرزمین ایل مماسن باستان(ممسنی امروزی) می باشد و نام چند طایفه چون طایفه مشهوری پاتیشوری که شاهک(خان) آن گبریاس نیزه انداز بود هم نوشته شده که مهر شخصی داشت و مهر شاه را هم می توانست استفاده کنه...گبریاس مرکز فرماندهیش در لیدوما ممسنی(در فهلیان)در ضلع غربی جاوید ممسنی بوده.گبریاس پدر زن داریوش بزرگ و فرمانده ارتش هخامنشی در فتح بابل در زمان کورش و پدر ماردانی(مردونیه) فرمانده افسانه ای ارتش هخامنشی در فتح آتن...پاتیشوری را احتمالا طایفه هخامنشیان می دانند...۱۴ طایفه بزرگ در ممسنی بوده که نام برخی تا به حال ترجمه شده...البته ممسنی در زمان قاجار از گستره آن کاسته و برخی بخشهای آن جدا شد...حومه گچساران،حومه کازرون،کاکان،کامفیروز،دشت ارژن،دشت ملیان(بیضا)،شول،سنکر،اسپیدان،کهمره و سیاخ دارنگون از ممسنی در دوره قاجار پس از سالها نبرد ممسنی ها به حمایت از زندیه با قاجاریه از ممسنی جدا شدند و ترکان ازبک قشقای در این مناطق اسکان داده شدند...همه این مجموعه جدا شده و ممسنی امروزی پارس نامیده می شد که بخش بزرگی از پارس در قلمرو جاوید ممسنی بود که هسته باقیمانده آن امروزه به طایفه جاوید مشهور هست و یادگار گارد جاوید هخامنشی و گارد جاودانان ساسانیست...ساسانیان هم از خاندان دارا کیانی(داریوش ۳ هخامنشی) در جاوید ممسنی بودند و حاکمان استخر در شمال جاوید بودند که پس از کشتن گوچهر بازرنگی که کاخی سپید در داراسپید جاوید داشت ساسانیان را تشکیل دادند بازماندگان آنها گیلویه و مهرگان ساسانی بودند که وس از سقوط تیسپون حاکمان جاوید و گیلویه حاکم ممسنی بزرگ شد که امروزه گلیله جاوید که سردسیره تیره سالاری جاوید هست و استان کهگیلویه به نام گیلویه ساسانی هستند...کورا(کِیرا) جاوید هم به یاد مهرگان مهرنگان نامیده میشه.پارس بعد ها در زمان داریوش به سیاسی به کار رفت و نام ایالتی و سراسر امپراتوری شد...۳ استان فارس،کهگیلویه و بویر و تا شمال خوزستان پارس نامیده شد...گبریاس نام او در کتیبه بیستون هم هست و همان ۷ خاندان مشهوری که داریوش را به قدرت رساندند یکی از مالکین بزرگ پارس(مماسن=ممسنی بزرگ) بود.البته که در گستردگی این ۲ امپراتوری همه طوایف زاگرس میانی و جنوبی و سایر نقاط ایران نقشی اساسی داشتن ولی خاستگاه آنها در ممسنی و خاستگاه حکومت محلی هخامنشیان در دشت شاهان جاوید در پشت دژ سپید ممسنی(دژ مشهور شاهنامه) بود که قلعه های مشهور شیرازیس آنجا قرار داشته که در باستان نام شیراس(شیراز=اندرون شیر) از همان دژهای شیرازیس گرفته شده که شیراز تا پایان زندیه همیشه یک شهر ممسنی نشین(پارس نشین بوده)...حکونت دشت شاهان بعد ها پس از ساسانیان به تیرمردانی هم معروف بود که به یاد طایفه مردها در ممسنی بود که برخی مرد ها را طایفه هخامنشیان می دانند برخی هم پاتیشوری را.دشت شاهان تا پیش از انقلاب اخیر ایران جایگاه تابستانه خوانین جاویدی بود و همچنین سورن آباد جاوید(زادگاه سورن) دیگر مقر محلی کلانتران جاوید ممسنی محسوب می شد.