احوالات بازیگران زن قبل از انقلاب را مطالعه میکردم و سرنوشتشان را . البته از این موضوع اظهار خوشحالی نمیکنم چون دین به بنده آموخته که در هر حال طلب آمرزش و مغرفت بکنم برایشان . چون ما ظاهر را میبینیم و از دل افراد آگاه نیستیم شاید توبه کرده باشند و خداوند از سر تقصیرات همه ماها بگذرد . هر چند به حرفه و کاری که مشغول بودند گناه بود ولی گناه آنها هر چه بود همان بود که نشان میدادند . گناه خیلی از ماها در دل ما است . حال بگذریم . ولی از این احوالات و سرنوشتها و گذشتن و تمام شدنها باید عبرت و درس بگیریم . بیشتر اینها عمری را در گناه و نشر و انتشار ان کوشیده اند چه آگاهانه و چه ناآگاهانه بنابراین انسان باید مراقب باشد که نفس او را به وادی های خطرناک گناه نکشد . شما این گروه را قرار بدهید در کنار گروه (علما و عارفان و مجتهدین نمیگویم که کم ارزش کردن انها میشود ) قرار بدهید در کنار مثلا اهل شاعران و مداحان اهل بیت قرار بدهید در کنار مادران چادری که حتی کسی چهره آنها را ندیده 70 سال برای هر دو گروه فاسقین و مومنین تمام شده رفته . که الان نامی از انها است مثلا 500 سال بعد حتی نامی هم نه از انها و نه از ماها خواهد ماند . اما آن عملها و عقوبتی که قرار است به آنها برسیم ماندگار است . انسان به خاطر چند روز لذت روا نیست سرگردانی طولانی مدت را به جان بخرد . مراقب باشیم . و از امکاناتی که در اختیارمان هست فقط و فقط برای رضای خدا استفاده کنیم . اگر برای خدا باشد کارهایمان هم قران خواندن شما ثواب خواهد بود و هم ورزش کردن شما . هم خوابمان و هم بیداریمان عبادت خواهد بود .