انسانهای بزرگ و اگاه و عارف همیشه بدنبال کمال و رسیدن به درجات و مرتبه های بالا هستند . و همیشه بالای هر عمل و عبادت باز عمل و عبادت بهتری پیدا میشود . اگر بدنبال بهترین عمل باشیم که بالای ان دیگر عملی نیست . حرفها و حدیثهایی نقل شده . مقلا یه عده ای معتقدند بالاتر از شب زنده داری . روزه . کسب روزی . عد های معتقدند بالاتر از شهادت عملی نیست . اعمال ارزنده بسیار زیاد است (تذکر اینکه تمامی اعمال خوب دارای ثواب هستند) ولی بالاتر از شهادت عملی عنوان نشده . ولی به نظر حقیر مقام شهادت هر چند بلند و والا و از مراتب و درجات عالیه است ولی هیچ چیز به مقام #رضا# نمیرسد . مقام رضا یعنی تسلیم شدن محض . البته اینجا بحث یه مقدار پیچیده است . اینکه کسی که شهید شده در حقیقت شهید زیسته و و کسی که شهید زیسته در حقیقت با مقام #رضا# زیسته چون اگر چنین نبود در حقیقت شهادت نصیبش نمیشد . پس به نوعی میشه رسید به اینکه شهادت عالی ترین مرتبه است . که با مقدماتی حاصل میشود . که خود مقام#رضا# در داخل و از شرایط ان میتواند باشد .