قبلا و در زمانهای قدیم جماعت از حرف عرفان هم میترسیدند و از آن به عنوان یک فرقه یاد میکردند و نگاه کوتاه و کجی نسبت به آن داشتند و مثلا میدیدی میگفتند طرف به خط عرفان افتاده .(ببینید عرفا چگونه زیسته اند یعنی به این سادگی نبود . درد روی درد داشتند . کوته بینی مردم بزرگترین مشکل آنها بود هر چند توجهی بهش نداشتند ) ولی الان که جماعت کمی روشن شدند در بیشتر زمینه ها . ارزش این عرفا کم کم روشن میشود . بنازم به این عرفان شیعی که ببینید از کجا شروع میشود امام صادق عليه السلام : نخستين چيزهايى كه موجب نافرمانى و معصيت خدا شد شش چيز بود : دنيا دوستى ، رياست طلبى ، شكم پرستى، زن دوستى ، پُر خوابى و راحت طلبى . ببینید که تمامی بزرگان و نامداران از این شش چیز چطور فرار میکردند . پس معلوم است عارفهای شیعی در چهار چوب و جاده دین مبین اسلام حرکت نموده اند .