ابن عطیه حارثی از سهل نقل می‌کند که او پیوسته می‌گفت: «هر کس که امامتِ برای سلطان را منکر شود؛ زندیق است.»
قوت القلوب فی معامله المحبوب، ابن عطیه الحارثی، ج3، ص1274.
مقاله: «اهمیت امامت نزد اهل سنت»

ابن تیمیه به این مطلب نیز اذعان کرده و در اهمیت امامت، همانند شیعه سخن گفته که: «واجب است مکلف بداند ولایت امر مردم (امامت) از بزرگ‌ترین واجبات دین است، بلکه دین و دنیا نمی‌توانند قوام یابند، مگر با امامت.»
السیاسه الشرعیه فی اصلاح الراعی والرعیه، ابن تیمیه، ص232.

احمد بن عبدالله عجلی می‌گوید: از سعدویه پس از بازگشت از واقعه فتنه پرسیدند: چه‌کار کردید؟ گفت کافر شدیم و بازگشتیم.
سعدویه از راویان بخاری است که مورد قبول اهل سنت است.
سیر اعلام النبلاء، ذهبی، ج10، ص482.

ذهبی نقل می‌کند که متوکل عباسی، امر به تخریب قبر امام حسین (علیه‌السلام) کرده است.
این حکایت از آن دارد که در زمان ائمه‌ی اطهار (سلام‌الله‌علیهم) ساخت قبور بوده و امر به تخریب آن نفرموده بودند.
تاریخ الاسلام، ذهبی، ج17، ص18.

ابن ابی‌الحدید، درباره امام کاظم (علیه‌السلام) می‌نویسد: «فقاهت، دیانت، عبادت، و بردباری و شکیبایی، همه در آن حضرت جمع بود.»
شرح نهج البلاغه، ابن ابی‌الحدید، ج15، ص291.
مقاله: «باب الحوائج امام كاظم (عليه‌السلام)»

امیرالمؤمنین در نامه‌ای به معاویه با اشاره به بیعت مهاجرین و انصار و اجماع آنان بر حکومت ایشان و پیمان شکنی طلحه و زبیر، امر به مطیع شدن او کرده و این نکته را گوشزد کردند که معاویه از طلقاء است، که برای طلقاء خلافت جایز نیست!