وهابیت
از جمله ایراداتی که وهابیت نسبت به سایر مسلمین و مخصوصا شیعیان وارد میکنند، مسئله زیارت قبور است. وهابیت زیارت قبور را حرام و بدعت میدانند و رفتن بر سر مزار و قبور را اگرچه مربوط به پیامبران و اولیاء و صالحین باشد، کاری لغو و بی اساس میدانند. بنابراین به جز هنگام تشیع و تدفین بر مزار حاضر نمیشوند...
اگر كسى معتقد به قدرت فوق طبيعى و سلطه غيبى براى كسى شد، نه به صورت مستقل بلكه به اذن و مشيت الهى، اين اعتقاد مطابق آيات قرآن است و هيچگونه شركى اتفاق نيفتاده است. اما برخى از بدخواهان و سطحى نگران، هنگامى كه در برابر ظهور آشكار اينگونه آيات، پاسخى ندارند اعلام مى دارند اينگونه كرامات و معجزات فقط در زمان حيات اولياى الهى اتفاق مى افتد،.....
محمد بن عبد الوهاب از جمله عالمان حنبلی مذهب در قرن دوازدهم هجری است که مسلک فرقه «وهابیت» را پایه ریزی کرد. وهابیت از نام پدرش «عبدالوهاب» گرفته شده و پیش از آن مسلکی بدین نام وجود نداشت. او در سال 1115 ق در شهر عیینه در صحرای نجد عربستان به دنیا آمده و در سال 1206 ق نیز دیده از جهان فرو بست. پدرش از جمله عالمان حنبلی و مورد احترام مردم و قاضی شهر عیینه بود.
وهابیت در واقع از اسم محمد بن عبدالوهاب گرفته شده است. عبد الوهاب پس از تحصیل و کسب معلومات در فقه حنبلی با درگذشت پدرش، بر کرسی تدریس نشسته و در سال 1153 قمری زمینه را برای اظهار عقاید خود فراهم دید. البته در اولین قدم، با برخورد شدید عمومی مردم «حریمه» روبرو شد و حتی نزدیک بود خونش در این میان ریخته شود.
به احتمال قریب به یقین، نخستین مراجعه به خانه وحی ( که شاید بتوان از آن به نخستین هجوم یاد کرد) تهدید برای گرفتن بیعت در روز چهارشنبه 30 صفر سال یازدهم هجرت یعنی دو روز پس از رحلت جانگداز نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) اتفاق افتاده که ما در ادامه به نقل قولهایی از کتب معروف و مورد قبول اهل سنت میپردازیم.
واژه «سلف» در لغت، به معنای «متقدم» و «سابق» است. و در اصطلاح متکلمان و اصحاب ملل و نحل، به صحابه، تابعین، تابعین تابعین و حتی علمای اسلامی در سه قرن نخست هجری، سلف گفته شده است. و گاهی هم از نخستین تابعین، به «سلف صالح» تعبیر شده است.از جمله رهبران فرقه سلفیه «ابومحمد حسن بن علی بن خلف بربهاری» است که دارای عقاید متفاوتی بود.
گرچه واقعه هجوم به خانه وحی در بسیاری از منابع کهن شیعه و اهل سنت آمده است، در عین حال شنیدن سخن معاصرین که بواسطه تحقیق و کنکاش فراوان بدست آمده و مورد قبول جامعه علمی شیعی و اهل تسنن میباشند نیز خالی از لطف نبوده و در راه رسیدن به حقیقت مفید فایده است. ما در اینجا به ذکر عبارات «عبدالفتاح عبد المقصود (معاصر) میپردازیم.
با توجه به شواهدی که در زمینه خطبه مشهور فدکیه وجود دارد، میتوان زمان تقریبی به مسجد آمدن حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) و ایراد آن خطبهای کوبنده و مشهور را پس از حوادث چندین باره هجوم به خانه وحی و سقط جنین و همچنین غصب «فدک» توسط «ابوبکر» دانست. چرا که حضرت در ضمن خطبه به آنها اشاره نموده است.
احمد بن تیمیه در دهم ربیع الاول 661 هجری قمری در شهر حرّان از توابع شام دیده به جهان گشود و تا سن هفت سالگی در آنجا ماند. با حمله سپاه مغول، عبدالحلیم، پدر ابن تیمیه مجبور شد به همراه خانواده، وطن و محل زندگی خود را ترک و به شام (دمشق) برود و در آنجا زندگی کند. با توجه به اینکه پدر ابن تیمیه، روحانی حنبلی مذهب بود، فرزند خود را به مدارس حنابله فرستاد تا فقه حنبلی را بیاموزد.
در روایات اهلبیت ( علیهم السّلام ) سخن از مصحفی به میان آمده که منسوب به حضرت زهرا ( علیها السّلام ) است؛ برای نمونه « محمد بن مسلم » از امام صادق ( علیه السّلام ) نقل میکند: «... فاطمه مصحفی از خود باقی گذاشته که قرآن نیست ». این گونه روایات در مصادر حدیثی شیعه سبب شد که برخی از مغرضان یا نادانان شیعه را متّهم سازند به این که قرآنی غیر از قرآن متداول در بین مسلمین دارند، زیرا لفظ مصحف مختص به قرآن کریم است و مصحف فاطمه؛ یعنی قرآن فاطمه.
در روز سهشنبه 28 صفر یازده هجری که امکان وداع آخرین، برای حاضرین در مدینه فراهم بود، عدهای از صحابه مخصوصا «ابوبکر» و «عمر» خود را از این توفیق محروم نموده و به محل سقیفه بنیساعده رفتند تا به زعم خود نسبت به امر رهبری جامعه اسلامی تصمیمگیری نمایند و امت اسلامی را از سردرگمی امر خلافت مصون دارند.
پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) پیش از وفاتش به من فرمود: ای ابا الحسن! امّت پس از من عهد خود شکسته و در حالی که تو به منزله هارون برای موسی هستی، همبن گونه که بنیاسرائیل از سامری پیروی کردند آنها نیز با مکر و حیله با تو رفتار خواهند کرد. اگر یارانی پیدا نمودی با آنان بجنگ. وگرنه دست بکش، خون خویش حفظ نما و مظلومانه به من ملحق شو!...
شیعه معتقد است که با رحلت پیامبر باب وحی مسدود شد. امام علی ( علیه السّلام ) هنگام غسل دادن و تجهیز رسول خدا ( صلی الله علیه و آله و سلم ) فرمود: « پدر و مادرم فدای تو باد، هر آینه با وفات تو نبوت و اخبار آسمانی منقطع گردید... ». یکی از این شبهات آن است که شیعه چگونه قائل به خاتمیّت شریعت اسلام است، در حالی که به کتاب علی ( علیه السّلام ) معتقد بوده و به آن عمل مینماید؟ در اینجا به موضوع کتاب امام علی ( علیه السّلام ) میپردازیم.
یکی از اشکالهای مغرضین بر شیعۀ امامیه این است که: شیعه معتقد است امام علی ( علیه السّلام ) مصحفی غیر از مصحف متداول بین مسلمین دارد که هم اکنون نزد امام زمان ( علیه السّلام ) محفوظ است. لذا با این اتهام جا دارد که دربارۀ مصحف امام علی بحث مختصری نموده تا جایگاه حقیقی آن روشن گردد. که در این مقاله به این موضوع میپردازیم.