امامت در تشیع

03/20/1397 - 22:59

عصمت امام، به عنوان مساله‌ای پر اهمیت از دیرباز مورد توجه بوده است. از این‌روی عقل بر آن، مهر صحت نهاده و نبودن امام معصوم را در میان انسان‌ها منجر به تسلسل می‌داند. چرا که هیچ‌گونه امری هم‌چون عدالت نفسانی و... تا زمانی که در پرتو تایید الهی قرار نگیرید (یعنی عصمت)، جواز خطا را در کسی زائل نمی‌کند.

03/19/1397 - 23:17

عصمت برای امام ضرورت ندارد، چرا که ما توان انتخاب امام معصوم را نداشته و افزون بر آن نیز امامانی هم‌چون ابوبکر، عمر و... دارای عصمت نبوده‌اند؛ پاسخ به این گفته‌ها: اولا ابوبکر و... از سوی خداوند به عنوان امام مشخص نشده‌اند و اجماعی بر امامتشان محقق نگشته است، ثانیاً خداوند امام را مشخص کرده و این از وظایف بشر نیست.

03/06/1397 - 10:11

از اعتقادات شیعه این است که پیامبر اکرم، جانشینان بعد از خود را معرفی کرده است که اولین آنان، علی (علیه‌السلام) است که در مناسبت‌های مختلف توسط پیامبر معرفی شده تا امت بدون سرپرست رها نشود، اما بعد از رحلت پیامبر، برخی از اصحاب انحرافات زیادی را به‌وجود آوردند.

11/10/1396 - 13:46

مسیر عبودیت و بندگی، یک راه بیشتر نیست و در نهایت کسانی که خواهان رسیدن به هدایت و متنعم شدن از مواهب الهی در جهان آخرت هستند باید از میان همه آیین ها به یک انتخاب درست برسند.

09/13/1396 - 11:22

به اعتقاد شیعیان، امام در زمان غیبت، حضرت حجت بن الحسن العسکری(علیه‌السلام) است كه قطب عالم امکان بوده و به امر پروردگار در جهان، دارای ولايت تكوينی است به‌گونه‌ای که پایداری جهان و بقای اهل آن، بدون وجود امام محال خواهد بود. برخلاف عقیده منحرف صوفیه که وجود امام به عنوان قطب عالم امکان با مفهوم قطب در تصوف را برابر می‌دانند.

05/01/1392 - 12:55

یکی از مقالاتی که چندیست توسط اهل سنت به صورت نسبتا گسترده‌ای در فضای مجازی و غیر آن ترویج می شود، مقاله ای است در اثبات غلو شیعیان نسبت به ائمه اهل بیت علیهم السلام. این مقاله که در اصل از سخنان شیخ ابوبکر جابر الجزائری اخذ شده، در واقع همان سخنان و شبهات بی اساس وی را که بارها توسط علماء شیعه پاسخ داده شده اند، تکرار می‌کند.