بعل، یکی از خدایان جهان باستان بود که در عهد عتیق (کتاب مقدس یهودیان) و قرآن به عنوان معبودی شیطانی معرفی شده است.[۱] در ویرانه‌ی کاخ دروازه (Gate R) که منسوب به کوروش دوم است، نمادی از یک موجود بالدار وجود دارد که امروز روشن شده این نماد، مربوط به بت بعل فینیقی است.[۲]

پرسشی که رخ می‌نماید این است که نماد بت بعل در کاخ منسوب به کوروش چه می‌کند؟

همچنین کورش در بیانیه فتح بابل، به صراحت از بعل نام برد و آن را خدای خود نامید.[۳]

درباره چرایی ابراز محبت کوروش به بعل دو دیدگاه مهم وجود دارد.
دیدگاه نخست: کوروش واقعاً پرستشگر بعل، معبود شیطانی بود.
دیدگاه دوم: کوروش پرستشگر بعل نبود، بلکه به عنوان یک پادشاه زیرک و سیاستمدار، می‌کوشید مردم را در جهل و خرافات نگه دارد تا بتواند بر آنان حکومت کند.

به نظر شما کدام دیدگاه درست است؟

پی‌نوشت:

[۱]. قرآن، سوره صافات، آیه ۱۲۳-۱۲۵.
عهد قدیم،‌ تثنیه ۴ : ۳، داوران ۲ : ۱۱-۱۴ ،‌ داوران ۶ : ۲۵، اول پادشاهان ۱۸ : ۴۰، اول پادشاهان ۲۲ : ۵۳، ارمیا ۱۱ : ۱۷، ارمیا ۷ : ۹.
[۲]. والتر هینتس، داریوش و ایرانیان، ترجمه پرویز رجبی، تهران: نشر ماهی، ۱۳۹۲. ص ۱۱۶.
William Bayne Fisher, I. Gershevitch, The Cambridge History of Iran, Vol ۲: the median and achaemenian periods, Cambridge University Press, 1968, P 393.
[۳]. استوانه کوروش، ترجمه شاهرخ رزمجو، بند ۲۲، ۳۵.