پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ توسل  به اموات؛ در کتب اهل سنت، درباره آیه 35 سوره مائده، این مطالب، آمده است:

1- «آلوسى»، از علمای بزرگ اهل سنت، چنين مى‌‌نویسد: «بعد از تمام اين گفتگوها، من مانعى در توسل در پيشگاه خداوند، به مقام پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نمى‌‌بينم؛ چه در حال حيات پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله و چه پس از رحلت او»؛ «توسل جستن به مقام غير پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نیز، در پيشگاه خدا نيز مانعى ندارد، به شرط اين‌كه او حقيقتاً نزد خدا، مقامى داشته باشد».[1]

2- مراغی از علمای اهل سنت نیز صراحتاً مفهوم «الْوَسِيلَة» را شامل توسل به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌داند و تأکید می‌کند صحابه نیز این کار را انجام می‌دادند. او در تفسیرش، وقتی اقسام وسیله را بر می‌شمارد، می‌نویسد: «التوسل إلى النبی ص بدعائه و شفاعته كما كان الصحابة يفعلون»؛[2] یکی از اقسام وسیله، توسل به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله با دعا و شفاعت او است؛ چنانکه صحابه، این کار را انجام می‌دادند.

3- روزی منصور، خلیفه عباسی، از مالک بن انس سؤال کرد: هنگام حضور در روضه نبوی، آیا به سوی روضه نبوی بایستم و دعا کنم، یا به سوی قبله بایستم و دعا کنم؟ مالک پاسخ داد: رویت را از قبر نبوی، برمگردان!

او وسیله تو و پدرت، حضرت آدم، برای رسيدن به خداست! پس باید به‌سوی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله بایستی و به‌وسیله او، درخواست شفاعت کنی، تا تو را شفاعت کند.[3]

پی‌نوشت:
[1]. روح المعاني في تفسير القرآن العظيم، آلوسى، سيد محمود، تحقيق: على عبدالبارى عطية، دارالكتب العلميه، بيروت، 1415 هـ ق، چاپ اول، ج3، ص297.
[2]. تفسير المراغی، مراغى، احمد بن مصطفى، داراحياء التراث العربى، بيروت، بی تا، ج6، ص110.
[3]. ابن‌عساكر، أبواليمن، إتحاف الزائر وإطراف المقيم للسائر، ص46؛ «و هو وسيلتك ووسيلة أبيك أدم ع إلى الله عزوجل يوم القيامة». سمهودی، علی بن عبدالله، خلاصة الوفا بأخبار دار المصطفى،‌ ج1، ص425