موضوع تکفیر، از دیرباز، یعنی در همان سده‌ی قرن اول اسلام مطرح بوده است؛ خوارج، جزء اولین گروه‌هایی بودند که مسلمانان را با دلایل واهی و برداشت‌های نادرست از قرآن، خونشان را به‌ناحق بر روی زمین می‌ریختند و جان و مال و ناموس مسلمین را جایز و مباح می‌دانستند. این رویه در قرن‌های بعدی هم ادامه داشت و در عصر حاضر به طرف جریان خاص متمایل شده است. این جریان که تکفیرشان اغلب علیه مذهب شیعه و پیروان مکتب اهل بیت (علیهم‌السلام) است، بیشتر نمود پیدا کرده است؛ مخالفان این مذهب، به انحاء مختلف تلاش کرده‌اند تا این مذهب را غیر اسلامی و منزوی کنند؛ در نتیجه جاهلانی از فریقین که در جایگاه علما تکیه زده‌اند، با فتاوای ناجوانمردانه خود، در خدمت مصالح کسانی هستند که تمام سعی خود را برای نابودی دین اسلام کرده‌اند.
ازجمله فتاوایی که در راستای روند تکفیر و افراطی‌گری صادر شده، فتوای مشهور عبدالله افندی است که ابن عابدین، از فقهای معروف و مشهور احناف آن را در کتاب خود نقل می‌کند: «در مجموعه‌ای از رساله‌های شیخ الاسلام عبدالله افندی در سال 1146 هجری قمری، پس از مراجعتش از مدینه منوره، این‌گونه دیدم که سؤال شده بود: نظر شما درباره‌ی کشتن شیعیان، به خاطر خروج آن‌ها بر حاکم اسلامی و یا کفر آنان چیست؟ اگر به سبب کفر باشد، علت کفر آنان چیست؟ در صورت اثبات کفر، اگر توبه کردند، آیا توبه و اسلام آنان، مانند مرتد پذیرفته می‌شود، یا مانند کسی‌که پیامبر را سبّ کند، پذیرفته نمی‌شود و باید کشته شوند؟ و اگر کافر هستند آیا حدّ قتل جاری می‌شود، یا کفر؟ و آیا جایز است از آنان جزیه گرفته و کشته نشوند و زنانشان به بردگی گرفته شوند؟
وی در پاسخ می‌نویسد: این کافران ستمگر و جنایت‌کار (شیعیان) همه انواع کفر، ستم، فسق، بی‌دینی را در خود جمع کرده‌اند؛ کسی‌که در کفر، شرک، بی‌دینی و قتل آنان شک و تردید کند، خود کافر است ... این گروه کافر (شیعیان) توبه کنند یا نکنند، کشتن آنان واجب است و حدّ چنین کسی کشتن اوست؛ اگر توبه کنند، پس از قتل، حکم مسلمان را دارند و اگر توبه نکنند، کشته شده و احکام کفار بر آن‌ها جاری می‌شود؛ به همین جهت، باقی گذاردن آنان و دریافت جزیه جایز نیست، بلکه باید کشته شوند و زنان و فرزندانشان نیز به کنیزی گرفته شوند، چون حکم فرزند، تابع مادر است.»
در نتیجه جای این سؤال مطرح است که آیا این‌گونه فتاوا، خلاف عقل و شرع نیست؟!
آیا دشمنان قسم خورده دین اسلام، با این‌گونه نظریه‌های جاهلانه که همواره درصدد آشوب و تفرقه در میان مسلمانان هستند، بهره نمی‌برند؟
فاعتبروا یا اولی الابصار

پی‌نوشت:

[1]. تنقیح لفتاوی الحامدیه، محمد امین(ابن عابدین)، دارالنشر، بیروت، لبنان، ج2 ص175-178. جهت مشاهده تصویر کتاب کلیک کنید.