اسلام دین خشونت؟! و مسیحیت دین محبت؟!

  • 1398/07/25 - 22:30
مطلب فوق نه تها صرفا یک ادعاست و مویدی ندارد بلکه صفحات و آیات فراوانی از قرآن داریم که خلاف آن را اثلبات می‌کند. با مقایسه‌ای بین کلمات خشونت‌آمیز و صلح‌آمیز در کتاب‌مقدس مسیحی و قرآن، در می‌یابیم که کلمات خشونت‌زا در کتاب‌مقدس مسیحیان بسیار بیشتر از قرآن است. کتاب‌مقدس مسیحی برخلاف ادعا حاوی آیاتی خشونت آمیز و ترس‌آور است خصوصا در مورد وقایع آخرالزمان. درقرآن آیات بسیاری وجود دارند که بر بخشش و رحمت خداوند تایید دارند و مخالفین تنها 12 آیه از 6400 آیه را شاهد مثال خود برای اثبات خشونت می‌آورند که این‌ موارد هم همگی به خاطر جنگ‌های دفاعی بوده است.

شبهه:

مفاهیم قرآن سراسر خشونت است و محال است از هر دو صفحه قرآن یک عبارت درباره عذاب و جنگ پیدا نکنی این در حالی است که انجیل همیشه صحبت از خوبی و محبت می‌کند و به انسان آرامش می‌دهد چرا خدا باید با یک نسل این‌گونه با محبت حرف بزند و با نسل دیگر با خشونت؟

اول اینکه این صرف یک ادعا است و نیاز به دلیل دارد و لذا اگر حتی یک مورد ذکر شود که در 2 صفحه از قرآن اصلاً خشونتی نیست کلام شما نقض می‌شود.
برخلاف گفته شما سراسر کتاب‌مقدس خصوصاً در تورات، سفر داوران، پادشاهان و... مملو از خشونت‌ها و کشتارهایی است که توسط بنی‌اسرائیل اتفاق افتاده است. آمار ذیل تنها بخش کوچکی است که از مقایسه جستجو در نرم‌افزار کتاب‌مقدس( مژده) با ترجمه قدیم و نرم‌افزار نورالانوار جامع‌التفاسیر 3 به‌ دست‌ آمده:
کلمه شمشیر 392 بار که 31 بار آن در عهدجدید است ولی این کلمه اصلاً در قرآن نیامده.
کلمه سنگسار 49 بار که 18 مورد آن در عهدجدید است. این کلمه در قرآن نیامده. کلمه تازیانه 41 بار در کتاب‌مقدس آمده، در قرآن 2بار. کلمه اسلحه 39 بار در کتاب‌مقدس آمده، در قرآن 4 بار.
کلمه قتل 126 مورد که 58 مورد آن در عهدجدید است و کلمات کشتن، کشتند و یا بکش هرکدام نزدیک به 100 بار تکرار شده، این غیر از مواردی چون دار زدن، گردن‌زدن، سوزاندن و ... است. درمجموع فقط برای این 4 کلمه  بالاتر از200 مرتبه یا بیشتر، تکرار وجود دارد. ولی در قرآن تمام مشتقات کلمه قتل 170 مورد بیشتر نمی‌شود.
 کلمه جنگ در کتاب‌مقدس با ترجمه قدیم 600 مورد و با ترجمه تفسیری 754 مورد است که  33مورد آن مربوط به عهدجدید است ولی کل آیات مرتبط با جهاد در قرآن 400 مورد بیشتر نمی‌باشد، با اینکه در دوران 10 ساله حضور پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) در مدینه به‌صورت مداوم مسلمانان در معرض تهاجم مشرکان بودند و لذا فراوانی آیه‌های مرتبط با این وقایع امری طبیعی است.
کلمه بشارت در کتاب‌مقدس 81 بار و کلمه بشارت در قرآن 123 بار.
کلمه محبت و رحمت در عهدین 495 بار و در قرآن مشتقات حب، رحمت و ودّ در قرآن حدود 687 بار تکرار شده است.
این درحالی است ‌که کل دوران دعوت حضرت عیسی بیش از 3 سال بیشتر نبوده و لذا نباید توقع داشت که در عهدجدید صحبتی از جهاد شده باشد.
علاوه بر این کتاب‌مقدس فضایی وحشتناک را برای بشر در آخرالزمان ترسیم به عنوان نمونه در نامه دوم پطرس 3: 12 آمده: «و آمدن روز خدا را انتظار بکشید و آن را بشتابانید، که در آن آسمان‌ها سوخته شده، از هم متفرّق خواهند شد و عناصر از حرارت گداخته خواهد گردید.»
یوحنا در کتاب مکاشفه خود از کشتار یک سوم مردم دنیا در آخرالزمان خبر می‌دهد.[1] او همچنین در مکاشفه 19 :  18-  11 درباره ظهور حضرت عیسی  و کشتار عظیمی خبر می‌دهد که در آن هیچ‌کس استتثناء نخواهد شد حتی کودکان« و دیدم آسمان را گشوده و ناگاه اسبی سفید که سوارش امین و حقّ نام دارد و به عدل داوری و جنگ می‌نماید، و چشمانش چون شعله آتش و بر سرش افسرهای بسیار و اسمی مرقوم دارد که جز خودش هیچ‌کس آن را نمی‌داند. و جامه‌ای خون‌آلود در بردارد و نام او را کلمه خدا می‌خوانند. و لشکرهایی که در آسمان‌اند، بر اسب‌های سفید و به کتان سفید و پاک ملبّس از عقب او می‌آمدند. و از دهانش شمشیری تیز بیرون می‌آید تا به آن امّت‌ها را بزند و آن‌ها را به عصای آهنین حکمرانی خواهد نمود؛ و او چرخُشت خَمر غضب و خشم خدای قادر مطلق را زیر پای خود می‌افشرد. و بر لباس و ران او نامی مرقوم است، یعنی پادشاه پادشاهان و ربّ‌الارباب.»  و دیدم فرشته‌ای را در آفتاب ایستاده که به آواز بلند تمامی مرغانی را که در آسمان پرواز می‌کنند، ندا کرده، می‌گوید، بیایید و بجهت ضیافتِ عظیمِ خدا فراهم شوید تا بخورید گوشت پادشاهان و گوشت سپه‌سالاران و گوشت جبّاران و گوشت اسب‌ها و سواران آن‌ها و گوشتِ همگان را، چه آزاد و چه غلام، چه صغیر و چه کبیر.
اما اینکه قرآن کریم کتابی سراسر خشونت است، باید گفت اگر کسی با این کتاب‌مقدس مأنوس باشد یک آیه از آیات بشارت آن کافی است تا لطف و مهربانی خداوند رحیم و رئوف را درک کند و از شنیدن کلام دلجویش عاشقانه اشک شوق بریزد: «   قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ » بگو: «اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده‏ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مى‌‏آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است(زمر  53) و یا هود : 114« إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى‏ لِلذَّاكِرينَ» حسنات، سيئات (و آثار آنها را) از بين مى‏‌برند اين تذكّرى است براى كسانى كه اهل تذكّرند. همچنین بقره : 186« وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادي عَنِّي فَإِنِّي قَريبٌ أُجيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجيبُوا لي‏ وَ لْيُؤْمِنُوا بي‏ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ» و هنگامی‌که بندگان من، از تو درباره من سؤال كنند، (بگو:) من نزديكم! دعاى دعاکننده را، به هنگامی‌که مرا مى‏‌خواند، پاسخ مى‏‌گويم! پس بايد دعوت مرا بپذيرند، و به من ايمان بياورند، تا راه يابند و به مقصد برسند.
البته از این سنخ آیات در قرآن کم نیستند، آیاتی مانند الحجر : 49، الإسراء : 65  البقرة : 143،آل‌عمران31،مائده 74و...
شبهه افکنان مغرض و معاند با جستجوي دقيق در بيش از 6400 آيه از قرآن کريم تنها حدود 12[2] آيه را يافته و با هياهوي  تبليغاتي سعي می‌کنند اين کتاب عزيز را به‌عنوان کتابي خشونت‌زا معرفي کنند، حال‌ آنکه با اندکي توجه در همين تعداد اندک از آيات نيز به‌وضوح روشن می‌گردد که موضوع اين آيات تماماً دفاعي و درصحنه‌های جهاد با کافران محارب و مهاجم  است و لا غير. علاوه بر این تعداد زیادی از آیات عذاب بیشتر ناظر به شرح وقایع روز قیامت و کیفیت معاد است که در ادیان دیگر کمتر به آن پرداخته شده است.

پی‌نوشت:
[1]  مکاشفه یوحنا9: 18
[2] سوره بقره آيه190-191، سوره مائده آيه 33، سوره توبه آيه 5 و 11تا12،آيه29و آیات 122-123، سوره احزاب آيه 60،سوره نساء آيه 89، سوره محمد آيه 4.

تنظیم و تدوین

افزودن نظر جدید

CAPTCHA
لطفا به این سوال امنیتی پاسخ دهید.
Fill in the blank.