ایران مدنظر #فردوسی کجاست؟ . در بررسی اشعار شاهنامه متوجه می‌شویم که بیشتر جغرافیایی کە امروز جزو کشور ایران است از نظر فردوسی جزو ایران محسوب نمی‌شود، بعنوان مثال: . سپه را ز #زابل بە ایران کشید بە نزدیک شهر دلیران کشی فردوسب زابل را جزو ایران نمیداند! . ز ایران رە سیستان برگرفت از آن کارها ماندە اندر شگفت فردوسی سیستان را از ایران جدا میداند! . چو دار از ایران بە کرمان رسید دو بهر از بزرگان لشکر ندید کرمان هم از ایران جدا شدە! . همی سرفراز کە ایشان کی اند؟؟ بر ایران و مازندران بر چی اند؟؟ مازندران هم از ایران جدا شدە! . نشتنگهش جندشاپور بوَد از ایران و باختر دور بوَد چو صد مرد بیرون شد از رومیان از ایران و اهواز و از هر میان اهواز هم از ایران جدا شدە! . همانگونه کە دیدیم بیشتر جغرافیایی کە امروز جزو کشور ایران است از نظر فردوسی، جزو ایران محسوب نمیشود و حال ببینم ایران مد نظر فردوسی کجاست؟ . فردوسی در جایی از شاهنامه، شهرها و نواحی ایران را معرفی کرده. در #نامۀ «پیران» به «گودرز» می‌خوانیم که سردار تورانی از شهرهای ذیل بعنوان شهرهای عمدۀ ایران یاد میکند و متعهد میشود که در قبال صلح با ایرانیان، این شهرها و نواحی را از سپاه تورانی تخلیه کند: . هر آن شهر کز مرز ایران نهی بگو تا کنم آن ز ترکان تهی . از ایران به کوه اندر آید نخست در #غرچگان از بر بوم بُست . دگر #طالقان شهر تا #فاریاب همیدون در #بلخ تا اندرآب . دگر #پنجهیر و در #بامیان سر مرز ایران و جای کیان . دگر #گوزگانان فرخنده جای نهادست نامش جهان کدخدای . دگر #مولیان تا در #بدخشان همین است از این پادشاهی نشان . فروتر دگر دشت آموی و زم که با شهر #ختلان برآید برم . چو شگنان و #ترمذ و ویسه گرد #بخارا و شهری که هستش به گرد . همیدون برو تا در #سغد نیز نجوید کسی پادشاهی به چیز . وزان سو که شد رستم گردسوز سپارم به او کشور نیمروز . ز #کشمیر و ز #کابل و #قندهار شما را بود آنهمه زین شمار . اگر کسی آشنایی با نقشه #افغانستان داشته باشد متوجه میشود که شهرها و مناطقی که دراین شعر بعنوان شهرها و نواحی ایران ذکر شده مانند: غرچگان، بُست، طالقان، #بلخ، فاریاب، #مرو، #کابل، #قندهار، نیمروز، بامیان، پنجهیر، اندرآب، #بدخشان و...همگی در #افغانستان می‌باشند. . حقیقت اینست که بیش از نود درصد شهرهایی که در شاهنامه از آنها نام برده شده، در افغانستان امروزی واقع شده‌اند. سعیدنفیسی درکتاب سرچشمه‌تصوف صفحه دوازده: مهد تمدن فارسها پامیر و هندوکش افغانستان است و ایران وطن دوم ماست. اولین کتیبه‌های فارسی هم در افغانستانند مثل: رباطک، بغلان و سرخ کتل.